Μήπως ήρθε η ώρα να τιμήσει η πόλη τον Ερνέστ Εμπράρ; Η αποκάλυψη της Αλ. Γερόλυμπου

0
1869
Φωτ. Κατερίνα Σπυροπούλου

Γράφει ο Γιάννης Θ. Κεσσόπουλος | [email protected]

Μια ενδιαφέρουσα αποκάλυψη μας επιφύλασσε σήμερα η ομότιμη καθηγήτρια του ΑΠΘ Αλέκα Γερόλυμπου. Ένα σπάνιο έγγραφο που είδε το φως, κατά την εκδήλωση «Θεσσαλονίκη: ο σχεδιασμός της και οι ανατροπές». Η εκδήλωση πραγματοποιήθηκε στο Γαλλικό Ινστιτούτο, στο πλαίσιο της έκθεσης «Souvenirs de Salonique, γαλλικές ιστορίες από το χθες στο σήμερα».

Ενώπιον του κοινού που κατέκλυσε την αίθουσα Ντασσώ και έμεινε προσηλωμένο για περισσότερο από 2 ώρες παρακολουθώντας με ενδιαφέρον τις τοποθετήσεις των τριών αρχιτεκτόνων, η κ. Γερόλυμπου αποκάλυψε και ανέγνωσε ένα έγγραφο του Υπουργείου Συγκοινωνίας. Το έγγραφο φέρει ημερομηνία 23 Μαΐου 1933 και αναγγέλλει στον τότε Δήμαρχο Θεσσαλονίκης Βαμβακά, «τον θάνατον εν Γαλλία του διακεκριμένου αρχιτέκτονος Ερνέστου Εμπράρ». Προτείνει δε «όπως δοθή εις μίαν των κυρίων οδών της περιοχής ταύτης τ’ όνομά του εις ένδειξιν ευγνωμοσύνης της πόλεως διά το έργον του τοσούτον δε μάλλον όσο ο αείμνηστος ούτος Αρχιτέκτων γενικότερον εις την χώραν ημών μεγάλας προσέφερεν υπηρεσίας…».

Το έγγραφο φέρει την υπογραφή του Δελλαδέτσιμα, ο οποίος συνεργάστηκε με τον Εμπράρ.

Λίγο νωρίτερα, ο αρχιτέκτων Bernard Cuomo αναφέρθηκε στον μνημειακό άξονα της Αριστοτέλους. Ο έτερος αρχιτέκτων Πρόδρομος Νικηφορίδης μίλησε για την πρόταση που έκανε προ δύο ετών να δοθεί το όνομα του Εμπράρ σε πλατεία ακριβώς επάνω από τον Ι.Ν. του Αγίου Δημητρίου. Η πρόταση προκάλεσε κάποια κινητικότητα από πλευράς του Δήμου Θεσσαλονίκης αλλά δεν είχε καμία συνέχεια.

Ίσως ήρθε, λοιπόν, η ώρα η πόλη να πράξει το αυτονόητο, το απλό και αυτονόητο, που όμως επί 86 χρόνια παραμένει ζητούμενο. Να τιμήσει τον Ερνέστ Εμπράρ, τον αρχιτέκτονα πολεοδόμο ο οποίος πριν από 100 χρόνια σχεδίασε τη Θεσσαλονίκη. Να τον τιμήσει δίνοντας το όνομά του σε μια πλατεία ή σε μια οδό αντάξια της προσφοράς του.

 

Προηγούμενο άρθροΒαριές κουβέντες αντάλλαξαν ΣΕΗ – Διοίκηση ΚΘΒΕ
Επόμενο άρθροΟ σπορέας της λευτεριάς
Σπούδασα Νομικά, θέλοντας να γίνω δημοσιογράφος. Παράλληλα, φωτογραφία από μεράκι. Κλικ με ριπές. Γιατί η ματιά έχει μεγαλύτερη αξία από οποιοδήποτε μηχάνημα. Πρώτη στάση 1996, στα Σπορ του Βορρά του Μπούζα και στον Ελληνικό Βορρά του Μέρτζου. Δεύτερη στάση στον free press «εξώστη» του αξέχαστου Τάσου Μιχαηλίδη. Τρίτη στάση, Μάρτιο 1998, στην ιστορική εφημερίδα «Μακεδονία» και στα πολιτιστικά με αρχισυντάκτη τον άλλον αξέχαστο Χρήστο Αρνομάλλη. Και διευθυντή το Λάζαρο Χατζηνάκο. Τέλειωσα με τη «Μακεδονία» το 2006 ως διευθυντής σύνταξης της κυριακάτικης έκδοσης, όταν ακόμη η εφημερίδα πουλούσε 17.000 φύλλα. Μετά ήρθε το «Κεντρί» όπου συνεργάστηκα ως πολιτιστικός συντάκτης κι έπειτα η free press «Karfitsa» στην οποία εργάστηκα ως σύμβουλος έκδοσης από τον Φεβρουάριο του 2010 ως τον Μάιο του 2011. Από το Μάιο 2016 ως τον Μάρτιο 2018 αρθρογράφος στη thessnews. Παράλληλα, γραφείο Τύπου σε δύσκολες μάχες και λογογράφος λόγων κρίσιμων. Σταθερά, από την πρώτη του μέρα, στο thinkfree.gr, καταφύγιο λέξεων και σκέψεων. Καταφύγιο δημιουργικότητας στην εποχή που ο χώρος των ΜΜΕ έχει διαλυθεί και τα πάντα αμφισβητούνται. Καταφύγιο αξιοπιστίας και αλήθειας στην εποχή των fake news και του κιτρινισμού.

ΑΦΗΣΤΕ ΜΙΑ ΑΠΑΝΤΗΣΗ

Please enter your comment!
Please enter your name here

Αυτός ο ιστότοπος χρησιμοποιεί το Akismet για να μειώσει τα ανεπιθύμητα σχόλια. Μάθετε πώς υφίστανται επεξεργασία τα δεδομένα των σχολίων σας.