ΑΝΤ. ΜΙΤΖΕΛΟΣ: «ΤΗΝ ΠΟΛΙΤΙΣΤΙΚΗ ΣΤΟΧΕΥΣΗ ΤΩΝ ΔΙΣΚΟΓΡΑΦΙΚΩΝ ΕΤΑΙΡΙΩΝ ΔΕΝ ΤΗ ΣΥΜΠΑΘΗΣΑ ΠΟΤΕ»

0
2556
photo Γιώργος Στεργίου
photo Γιώργος Στεργίου

Συνέντευξη στη Στεφανία Τσολάκη
Αν ζητούσαν να περιγράψω την μουσική του με χρώματα θα διάλεγα παστέλ αποχρώσεις. Αν πάλι ήταν ύφασμα θα έλεγα κασμίρ. Οι μελωδίες που «γεννιούνται» από μέσα του, άλλοτε μοιάζουν σαν μικρές προσευχές που μας τις προσφέρει απλόχερα για γαληνέψει τις ψυχές μας και άλλοτε σαν πεντάγραμμο που κρύβει έξυπνα και τα τέσσερα στοιχεία της φύσης.
Ο Αντώνης Μιτζέλος είναι από τους μουσικούς που μας έχουν «εκπαιδεύσει» για τα καλά και συνεχίζει ακάθεκτος να μας μυεί στον κόσμο της μουσικής και της τέχνης στο σύνολο της, με όχημα την Κιθαρωδία του. Από την συνάντηση μας κατάλαβα ότι πρόκειται για έναν άνθρωπο που του αρέσει να εξετάζει την ενέργεια των γύρω του, που αγαπά την φιλοσοφία και προσπαθεί να εντρυφήσει στις ρίζες του. Ο Αντώνης Μιτζέλος μας μιλά για όλα, κρατώντας αποκλειστικά δικό του μόνο ένα μικρό «ιερό» κομμάτι.

Είσαι από τους λίγους μουσικούς της γενιάς σου, που από το ξεκίνημα τους ήταν αναγνωρίσιμος. Τι θεωρείς ότι σε ξεχώρισε, συνέβαλαν οι συνεργασίες σου ;
Υπήρξαν και άλλοι μουσικοί που ήταν αναγνωρίσιμοι, ο Γιάννης Σπάθας ας πούμε. Αν μιλάμε για τη γενιά μου, ναι ήταν λίγοι οι «επώνυμοι» μουσικοί. Η σκηνή είναι ένα στοίχημα που το κερδίζεις, δεν σε βοηθάει κανένας. Όταν δε, συνεργάζεσαι με μεγάλα ονόματα είναι εξαιρετικά δύσκολο να διαχωρίσεις την θέση σου στην σκηνή. Γιατί είναι όλα στραμμένα επάνω τους …τα φώτα, ο ήχος, ο λόγος που θα έρθει κάποιος να δει την παράσταση. Δεν έρχεται να δει τον μουσικό, έρχεται να δει τον τραγουδιστή.
Άρα θεωρείς ότι το κοινό στο οποίο απευθυνόσουν ήταν περισσότερο «ψαγμένο»;
Το κοινό θέλει να συγκινηθεί και τίποτα άλλο. Αν κατορθώσεις να το συγκινήσεις σε αγαπάει. Τώρα, πως μπορείς να συγκινήσεις κάποιον που δεν σε ξέρει, που δεν έρχεται να ακούσει εσένα; Το μόνο που χρειάζεται να κάνεις είναι να είσαι ο εαυτός σου και αν έχεις ενέργεια και την καταθέσεις, θα την λάβει 100%. Αν έχεις πάθος για αυτό που κάνεις και αγάπη, δεν χρειάζεται ο άλλος να είναι μουσικοκριτικός για να ξεχωρίσει το «φα». Στη διεθνή, στην παγκόσμια σκηνή -στον κιθαριστικό κόσμο- υπάρχουν πολύ μεγάλοι κιθαρίστες. οι οποίοι διακρίνονται για πάρα πολλά χαρακτηριστικά εκτός από την εξαιρετική τεχνική τους. Στους 50 κιθαρίστες οι 48 διακρίνονται για τον προσωπικό τους ήχο, την προσωπικότητα τους, τις φιλοσοφίες τις οποίες ακολουθούν και εκφράζουν μέσα από την μουσική τους και όχι για το πόσο γρήγορα ή καλά παίζουν. Για παράδειγμα Carlos Santana. Η υψηλή τεχνική δεν συγκινεί ούτε σε κάνει αναγνωρίσιμο, εκτός από μια- δυο περιπτώσεις που είναι μουσικοί ζογκλέρ. Ο μουσικός είναι ένας άνθρωπος που ζει καθημερινά στα όρια της αντοχής του. Αυτό που προσπαθεί επί της ουσίας, δεν είναι να αναπτύξει την ταχύτητα του, αλλά τη σωματική αντοχή ώστε να πιεί παραπάνω, να ερωτευτεί παραπάνω, να ταξιδέψει. Γιατί αυτό είναι η μουσική. Οι μουσικοί ανήκουμε σε μια κοινότητα όπου η γλώσσα είναι κοινή, είναι παγκόσμια, είναι αιώνια και θα παραμείνει. Δεν μπορείς να καταργήσεις την μουσική . Για εμάς που την υπηρετούμε είναι η μοναδική αλήθεια που μπορούμε να εμπιστευτούμε, οτιδήποτε άλλο έχει και μια δεύτερη «ανάγνωση». Η μουσική δεν έχει δεύτερη ανάγνωση, είναι αυτό που είναι.
Σε έχουνε ρωτήσει στο παρελθόν αν θα έγραφες λαϊκό τραγούδι και απάντησες ότι θα το ήθελες αλλά δεν!. Το τραγούδι της Ε. Ζιώγα «Άνδρας που δεν έκλαψε» στο οποίο υπογράφεις την μουσική, δεν θεωρείται λαϊκό;
Για μένα ναι! Δεν είναι ακριβώς ζεϊμπέκικο, έχει το χρώμα του ζεϊμπέκη, τον πόνο που εξέφραζε και την απόλυτη μοναξιά, μέσα από μια βαθύτατη ανδρική προσέγγιση. Και άνδρας που δεν έκλαψε, μόνο ζεϊμπέκικο γίνεται! Ο λόγος καταδεικνύει τον ρυθμό. Ένα τραγούδι που έδωσα τώρα στον Γιάννη Κότσιρα «Δεν έχω λόγια να σου πω»- για τον καινούριο του δίσκο – ανήκει σε έναν κύκλο δέκα λαϊκών τραγουδιών που είχα γράψει το 2003.Είχα την ανάγκη να το ολοκληρώσω και το έκανα γιατί ήθελα να κάνω έναν δίσκο με δέκα διαφορετικούς λαϊκούς τραγουδιστές. Ειδικά την δεκαετία του ενενήντα και του μηδέν,-που λέω εγώ- οι δίσκοι ήταν ένας τραγουδιστής και πολλοί συνθέτες- στιχουργοί. Εγώ ήθελα να κάνω το αντίθετο. Τελικά δεν το έκανα ποτέ!
Υπήρξε κάποιος συγκεκριμένος λόγος;
Είχα πολλά προβλήματα με την δισκογραφία όλα μου τα χρόνια. Δεν εντάχθηκα ποτέ στο παιχνίδι αυτό. Την πολιτιστική στόχευση των εταιριών στη χώρα μου δεν την συμπάθησα ποτέ. Έχω την αίσθηση ότι στον βωμό του χρήματος δεν σεβάστηκαν τον ελληνικό πολιτισμό. Δημιούργησαν ερμηνευτές, ποιητές, μουσικούς, συνθέτες, υπηρέτες του χρήματος. Δημιούργησαν το κέντρο του ισχυρού νεόπλουτου (στιχουργού- τραγουδιστή- μουσικού- συνθέτη )και τους θεωρεί ή τους παρουσιάζει ως επιτυχημένους, με οτιδήποτε είναι μετρήσιμο μέσω των μαθηματικών. Αυτοί οι άνθρωποι -όχι όλοι- επηρέασαν τον ελληνικό πολιτισμό, την ελληνική σκέψη, έσκαψαν τα ελληνικά ήθη, αλλοίωσαν την ιστορία με αποτέλεσμα ο ελληνικός λαός σήμερα να είναι σχεδόν, στο σύνολο του, μουσικά αμόρφωτος και αποκομμένος από την αληθινή του ρίζα, που είναι η ελληνική μουσική.
Σε εμπνέει ο στίχος για τον οποίον γράφεις μουσική;
Ναι! Με ενδιαφέρουν οι ιστορίες. Τα τραγούδια τα φτιάχνω κατά ομάδες, αυτές οι ομάδες έχουν ένα θέμα. Το τραγούδι «Δεν απαντά», «Με το ίδιο μακό» και το «Της καληνύχτας τα φιλιά» της Λίνας Νικολακοπούλου, μιλούν για την ίδια ιστορία. Στα δυο πρώτα έγραψα την μουσική, στο τελευταίο έτυχε και έγραψε μουσική ο Χρ. Νικολόπουλος, θα μπορούσα να την είχα γράψει εγώ. Τις περισσότερες φορές, λοιπόν, κουβεντιάζουμε τι θέλουμε να περιγράψουμε. Δεν μπορώ να μελοποιήσω κάτι το οποίο δεν άπτεται της προσωπικής μου ζωής. Δεν θα μελοποιήσω ποτέ ένα ποίημα επειδή είναι θεϊκό ή απλά εξαιρετικό αλλά δεν το έχω βιώσει. Όταν μιλάμε για τραγούδια, μιλάμε για προσωπικά βιώματα ή για πολύ προσωπικά ψέματα. Εγώ στο ψέμα δεν πατώ με την τέχνη.
Παρατηρούμε συχνά συναδέλφους σου που ενώ παρουσιάζουν μια εικόνα ενάντια στο κατεστημένο, παρόλα αυτά τείνουν να γίνουν μέρος αυτού.
Είναι αλήθεια αυτό. Υπάρχουν αριστεροί καλλιτέχνες που είναι κατά κανόνα στρατευμένοι, είναι κομματικοί καλλιτέχνες, υπακούουν το κόμμα. Δεν ξέρω αν κάνουν καλά ή κακά και δεν έχω λόγο να τους κρίνω, απλά εγώ σκέφτομαι ότι ένας άνθρωπος για να μπορέσει να αγγίξει την προσωπική του ελευθερία, πρέπει να είναι ελεύθερος από πολιτικές πεποιθήσεις. Δε μπορεί μια ελεύθερη σκέψη να ανήκει σε κόμμα και σε χρώμα. Είναι ανελεύθερος. Δε μπορείς να πεις αυτή η πολιτική είναι σωστή και η άλλη είναι λάθος. Ένας άνθρωπος της τέχνης είναι ιερωμένος, καλείται να γιάνει ή να καταστρέψει ψυχές. Αν μετέχεις του καλού κάνεις καλό στις ψυχές. Αν μετέχεις του κακού συμβάλλεις με όλη σου την ψυχή στο να κάνεις κακό στις ψυχές των ανθρώπων. Και αυτή είναι η παγκόσμια ισορροπία σήμερα.
Έχεις επιλέξει εδώ και αρκετό καιρό να παίζεις μουσική σε μικρότερους χώρους. Φαντάζομαι όμως πως αυτό συνεπάγεται λιγότερα χρήματα…
Για μένα ο χώρος που επιλέγω κάθε φορά είναι σαν ένας μικρός ναός όπου πάμε να έχουμε μια μουσική «λειτουργία». Να δώσω -σαν μουσικός- ενεργειακά ο,τι περισσότερο μπορώ και να εισπράξω ό,τι μου δώσουν. Θέλω να κοιτάζω το ακροατήριο μου στα μάτια, να συνομιλούμε πριν και κατά την διάρκεια της παράστασης. Μας πλησιάζουν άνθρωποι οι οποίοι είναι ευτυχείς, δυστυχείς, άνθρωποι οι οποίοι είναι μες στον θάνατο και θέλουν να πάρουν μια ελπίδα ότι όλο αυτό είναι ψέμα, ερωτευμένοι που θέλουν να πάρουν μια ελπίδα ότι όλο αυτό είναι αλήθεια. Εμείς θα πρέπει να διαχωρίσουμε το ψέμα απ΄ την αλήθεια και να το δώσουμε. Στους μαζικούς χώρους δεν συμβαίνει αυτό. Κανένας παπάς δε μπορεί να λειτουργήσει σε δυο χιλιάδες ανθρώπους και να πετύχει η λειτουργία. Και η μουσική το ίδιο. Από την άλλη η τελευταία δεκαετία της ζωής μου είναι αφιερωμένη περισσότερο στο γράψιμο και λιγότερο στις εμφανίσεις. Εμφανίζομαι γιατί είμαι και μουσικός , όχι μόνο δημιουργός. Έχω τεράστια ανάγκη να επαληθεύσω επί σκηνής αυτό που γράφω το πρωί. Η μουσική οφείλει να υπάρξει και δεν μπορεί να «κλειστεί», πρέπει να μοιραστεί με ανθρώπους για να λειτουργήσει.
Υπάρχει πιθανότητα να ξαναδούμε τους Τερμίτες μαζί; Αλήθεια τι γεύση σας άφησε η τελευταία σας συνάντηση στο Ηρώδειο;
Ομολογώ ότι καλλιτεχνικά δεν έμεινα καθόλου ευχαριστημένος. Δεν παίχτηκε το έργο όπως ονειρευόμουνα όλη μου τη ζωή – επ’ αυτού επιφυλάσσομαι- και είναι το μοναδικό πράγμα που θα μπορούσα να κάνω ξανά μαζί με τους Τερμίτες, αλλά σε έναν χώρο που αρμόζει στην ιστορία και στις ιδέες που προέκυψαν από την μουσική μας τότε …και όχι στο Ηρώδειο. Ήταν λάθος. Παρόλα αυτά το έκανα για συναισθηματικούς λόγους, γιατί αφορούσε το «Αρμαγεδδών», το αγαπημένο έργο της ζωής μου, το πρώτο έργο που κάναμε με τους Τερμίτες. Ένα έργο βαθιά θρησκευτικό αρχικά, με μια τεράστια αμφισβήτηση ως προς την Αποκάλυψη του Ιωάννη και τις Προφητείες του Ιεζεκιήλ για την δευτέρα παρουσία. Ένας δίσκος που παρότι για εμάς είχε όλες τις προδιαγραφές, ίσως ήταν το πιο αποτυχημένο άλμπουμ όλων των εποχών. Για να καταλάβεις σε μια εποχή που οι δίσκοι πουλούσαν 20,60 χιλιάδες (αυτοί που δεν πετύχαιναν), το Αρμαγεδδών κόπηκε σε χίλια αντίτυπα μόνο. Από αυτά πουλήθηκαν 300 αντίτυπα όπου αγοράστηκαν από τις οικογένειες μας και φίλους, τα υπόλοιπα 700 κατασχέθηκαν από την Εκκλησία γιατί κρίθηκε το έργο βλάσφημο. Τα βγάλανε στον δρόμο και με τον οδοστρωτήρα τα λιώσανε… μας έστειλαν και φωτογραφίες.
Να μιλήσουμε λίγο για Θεσσαλονίκη;
Έχω άπειρες αναμνήσεις. Θυμάμαι ήταν η πρώτη χρονιά που είχε λειτουργήσει ο Μύλος και μαζί με την Ελευθερία (Αρβανιτάκη), είμαστε οι πρώτοι που έχουμε μπει στο πάνω μαγαζί, όχι στο Club. Σκέψου ότι είμαι από τους ανθρώπους που καρφώναμε το σανίδι και περάσαμε τα λούστρα στο πάτωμα. Ήταν απόκριες. Δεν θα ξεχάσω ποτέ ότι κάναμε την παράσταση,- μια εκπληκτική παράσταση, μες στο κέφι- ντυμένοι και εμείς, εγώ εμφανίστηκα ως πειρατής. Τελειώνοντας ,λοιπόν, και ανοίγοντας την πόρτα για να βγούμε είχε πάνω 5000 κόσμο οι οποίοι χόρευαν και αλάλαζαν. Μας σήκωσαν στα χέρια και δεν ξανάδαμε ποτέ για όλη τη νύχτα τους φίλους μας. Κανείς δεν θυμάται που κοιμήθηκε και που ξύπνησε εκείνο το βράδυ (γέλιο). Θεσσαλονίκη. Όταν είσαι σε μια πόλη που το δεύτερο συνθετικό της είναι η νίκη, είναι αδύνατον να είσαι πεσιμιστής.
Κιθαρωδία… Είναι τίτλος της παράστασης σου, κύκλος σεμιναρίων, label δισκογραφικό και σύντομα, όπως μας είπες, βιβλίο με την θεωρία της αρχαίας μουσικής. Τι άλλο, όμως, σημαίνει για ‘σένα;
Η Κιθαρωδία είναι -στο σήμερα- μια ομπρέλα για εμένα. Την κρατάω, προστατεύομαι από αυτά που μπορεί να με βλάψουν καλλιτεχνικά και έχω μια στέγη κάτω από την οποία δημιουργώ. Γράφω και παίζω την μουσική μου. Η Κιθαρωδία είναι ένα αρχαίο μουσικό είδος, είναι όπως λέμε σήμερα ρεμπέτικο και αναπτύσσεται λίγο μετά τους ραψωδούς. Η μουσική των ραψωδών ήταν επαναληπτική, μια μουσική φράση η οποία επαναλαμβανόταν συνέχεια και άλλαζαν τα λόγια. Η λογική υπάρχει ακόμα στον Ερωτόκριτο. Όμως η μουσική είναι κάτι το οποίο είναι υπεράνω όλων, δεν γίνεται να μην αναπτυχθεί, δεν μπορεί να είναι εγκλωβισμένη σε ένα μοτίβο. Εκεί, λοιπόν, αναπτύσσεται η μορφή του κιθαριστή και παράλληλα του συνθέτη, μόνο για θρησκευτικούς λόγους. Για να αναπτύξει όμως κάποιος την τέχνη της γραφής μοιραία πρέπει να παίξει και μουσική. Δεν υπάρχει εμπνευσμένος μουσικός χωρίς να ασκεί την μουσική. Αυτό είναι σημείο των καιρών μας, έχουμε συνθέτες που δεν ξέρουν μουσική και δεν παίζουν κανένα όργανο. Όταν υπάρχουν άνθρωποι που γράφουν και παίζουν τόσο καλά, μοιραία αισθάνονται αυτό που νιώθω κι εγώ. Θέλω επικοινωνία, θέλω να βγω στον χώρο να παράγω την δόνηση μου, να γίνω κοινωνός. Η κιθαρωδία… είναι αυτό που με λυτρώνει.
Αν σε ρωτούσα, ποιες είναι οι τρεις πρώτες νότες που θα χαρακτήριζαν την ζωή σου μέχρι τώρα, ποιες θα διάλεγες;
Η βάση των κιθαριστών είναι το «λα». Εκεί είναι η προσωπική μου δόνηση. Το «λα» είναι 440 κύκλοι το δευτερόλεπτο, είναι ένα από τα τρία τονικά κέντρα της κιθάρας (μι-λα-ρε), είναι το χρώμα κόκκινο, στους πλανήτες η σελήνη και στα ζωδιακά (γέλιο) είναι στο ζώδιο του καρκίνου. Ζούμε στην εποχή του «λα» και έχω συντονιστεί με αυτό.
Ευχαριστώ πολύ!

Περισσότερες πληροφορίες εδώ: https://el-gr.facebook.com/BABEL.PirinasTexnis/
Για την Κιθαρωδία κλίκ: http://kitharodia.weebly.com/
Official page: http://mitzelos.gr/

ΑΦΗΣΤΕ ΜΙΑ ΑΠΑΝΤΗΣΗ

Please enter your comment!
Please enter your name here

Αυτός ο ιστότοπος χρησιμοποιεί το Akismet για να μειώσει τα ανεπιθύμητα σχόλια. Μάθετε πώς υφίστανται επεξεργασία τα δεδομένα των σχολίων σας.