ΟΙ ΓΕΡΜΑΝΟΙ, Η ΚΑΤΟΧΗ ΚΑΙ ΤΟ ΤΕΛΟΣ ΤΗΣ ΠΗΝΕΛΟΠΗΣ ΔΕΛΤΑ

0
2053
Το πρωινό της 27ης Απριλίου 1941, έγινε στο καφενείο «Παρθενών», επί της Λεωφόρου Αλεξάνδρας στους Αμπελοκήπους, μπροστά στη βίλα Θων, η παράδοση της Αθήνας στους Γερμανούς, ενώ λίγο μετά, μία μηχανοκίνητη φάλαγγα κατευθύνθηκε προς το κέντρο της πρωτεύουσας. Στην Βασιλίσσης Σοφίας, οι μοναδικοί που τους υποδέχτηκαν και τους χαιρετούσαν από τα μπαλκόνια ήταν οι υπάλληλοι της Γερμανικής πρεσβείας, πράκτορες της Γκεστάπο οι περισσότεροι.

Την ίδια στιγμή ο ραδιοσταθμός Αθηνών διακόπτει την θεία λειτουργία, της Κυριακής του Θωμά ( όπως σήμερα), και ο αρχιεκφωνητής Κώστας Σταυρόπουλος μεταδίδει έκτακτη είδηση: “ Εδώ ραδιοφωνικός σταθμός Αθηνών. Έλληνες, οι Γερμανοί εισβολείς ευρίσκονται εις τα πρόθυρα των Αθηνών κ.λ.π.” Ακολουθεί ο εθνικός ύμνος και το εμβατήριο « μαύρη είν’ η νύχτα στα βουνά…». Μετά, πάλι ο εκφωνητής: « Προσοχή, προσοχή! Η πρωτεύουσα περιέρχεται εις χείρας των κατακτητών!» και ο σταθμός εσίγησε…
Γερμανικό άγημα καταλαμβάνει τους ραδιοθαλάμους του Ζαππείου, αφού προηγουμένως το σήμα του σταθμού, ο… γνωστός «τσομπανάκος» με τα κουδουνάκια είχε φυγαδευτεί απο τον διευθυντή του Δημήτρη Σβολόπουλο με σύνδεσμο στην Κρήτη και παραδόθηκε στον υφυπουργό Τύπου Θεόδουλο Νικολούδη. Εκείνος το έδωσε στον πρεσβευτή μας Σιμόπουλο, ο οποίος το εμπιστεύθηκε στους Άγγλους που το φύλαξαν στο B.B.C. για να μας το επιστρέψουν μεταπολεμικά.
Οι Αθηναίοι υπό κατοχή, άκουγαν τώρα το σήμα των γερμανικών εκπομπών τρία συνεχόμενα υποβλητικά χτυπήματα σε χαλκό και τον λοχαγό Γιάκομπι να στέλνει στην πρώτη εκπομπή, χαιρετισμό στον φύρερ του και να του αναγγέλλει ότι κατέλαβε την Αθήνα. Τα διαδραματιζόμενα στην Αθήνα παρακολουθούσε με συγκίνηση απο το ραδιόφωνο στην Κηφισιά μία μεγάλη Ελληνίδα και σπουδαία μορφή των γραμμάτων, η Πηνελόπη Δέλτα, ημιπαράλυτη στα 67 της χρόνια.
Σύμφωνα με αφηγήσεις της θυγατέρας της Αλεξάνδρας και της οικιακής βοηθού Μαριάνθης Σπυρίδου, η Πηνελόπη είχε ανοιχτό το ραδιόφωνο και παρακολουθούσε τα συμβαίνοντα. Μόλις άκουσε την έκτακτη είδηση και μετά την εχθρική φωνή σε υψηλό θριαμβευτικό τόνο, είπε με παραπονιάρικη φωνή: «Καημένη Ελλάδα!» Κεραυνοβολημένη φώναξε την κόρη της να κλείσει αμέσως το ραδιόφωνο και να το εξαφανίσει. Εκείνη έκανε καθώς πρόσταξε η μητέρα της. Μετά από λίγο, ζήτησε ένα ποτήρι νερό. Το ήπιε με κάτι άλλο που κανείς ούτε κατάλαβε, ούτε υποψιάστηκε.
Επιστρέφοντας στο δωμάτιο, είδε τη μάνα της ανήσυχη με μια έκφραση αγωνίας και τρόμου στο πρόσωπό της. Είχε χάσει το χρώμα της κι έδειχνε να κοιτάζει με απλανές βλέμμα στην οροφή, κρατώντας σφιγμένα τα δόντια. Το κακό είχε συμβεί. Είχε πιεί το δηλητήριο… Αλλά κανείς ποτέ δεν έμαθε τι είδους δηλητήριο πήρε.
Πέντε ατέλειωτα μερόνυχτα κράτησε το μαρτύριο της Πηνελόπης. Παρέμεινε σε κώμα, συνήλθε κάποια στιγμή και όταν ήρθαν οι γιατροί, τους παρακάλεσε να την βοηθήσουν να πεθάνει λέγοντας « εγώ σκλάβα των Γερμανών δε θα γίνω»…
Η ηρωική Πηνελόπη Δέλτα, ξεψύχησε στις 2 Μαΐου 1941, στη 1:15΄το μεσημέρι, συγκλονίζοντας την κατεχόμενη Αθήνα, όταν μάλιστα βρήκαν και το σημείωμα που είχε αφήσει: « 27 Απριλίου 1941, Παιδιά μου, ούτε παπά, ούτε κηδεία. Παραχώστε με σε μια γωνιά του κήπου, αλλά μόνο αφού βεβαιωθείτε πως δε ζω πιά. Φροντίσετε τον πατέρα σας. Τον φιλώ σφιχτά. Π.Σ. Δέλτα».
Την έθαψαν, σύμφωνα με την επιθυμία της, στη γωνιά του κήπου του αρχοντικού της. Ιερούργησε ο παλιός της φίλος, αρχιεπίσκοπος Αθηνών και Πάσης Ελλάδος, Χρύσανθος. Και στην ταφόπλακα της χάραξαν μόνο μία λέξη: «Σιωπή!»
Μ’ αυτόν τον δραματικό τρόπο έσβησε η Πηνελόπη Δέλτα, γεννημένη στην Αλεξάνδρεια της Αιγύπτου το 1874, κόρη του εθνικού ευεργέτη Εμμανουήλ Μπενάκη και σύζυγος του Στέφανου Δέλτα. Άφησε πίσω της τρία κορίτσια κι ένα πλούσιο συγγραφικό έργο με το οποίο γαλουχήθηκαν πολλές γενεές…

*Πρώτη δημοσίευση: εφημερίδα Real News, φυλλο 30.4.2011 / Τάσος Κ. Κοντογιαννίδης

Προηγούμενο άρθροΕΥΑ ΑΤΜΑΤΖΙΔΟΥ: «ΜΕ ΤΗ ΜΟΥΣΙΚΗ ΝΙΩΘΩ ΑΚΡΟΒΑΤΗΣ…»
Επόμενο άρθροΜΕ ΠΛΗΘΟΣ ΠΟΛΙΤΙΣΤΙΚΩΝ ΕΚΔΗΛΩΣΕΩΝ ΥΠΟΔΕΧΕΤΑΙ ΤΟ ΜΑΪΟ ΤΟ ΘΕΑΤΡΟ ΑΥΛΑΙΑ
Σπούδασα Νομικά, θέλοντας να γίνω δημοσιογράφος. Παράλληλα, φωτογραφία από μεράκι. Κλικ με ριπές. Γιατί η ματιά έχει μεγαλύτερη αξία από οποιοδήποτε μηχάνημα. Πρώτη στάση 1996, στα Σπορ του Βορρά του Μπούζα και στον Ελληνικό Βορρά του Μέρτζου. Δεύτερη στάση στον free press «εξώστη» του αξέχαστου Τάσου Μιχαηλίδη. Τρίτη στάση, Μάρτιο 1998, στην ιστορική εφημερίδα «Μακεδονία» και στα πολιτιστικά με αρχισυντάκτη τον άλλον αξέχαστο Χρήστο Αρνομάλλη. Και διευθυντή το Λάζαρο Χατζηνάκο. Τέλειωσα με τη «Μακεδονία» το 2006 ως διευθυντής σύνταξης της κυριακάτικης έκδοσης, όταν ακόμη η εφημερίδα πουλούσε 17.000 φύλλα. Μετά ήρθε το «Κεντρί» όπου συνεργάστηκα ως πολιτιστικός συντάκτης κι έπειτα η free press «Karfitsa» στην οποία εργάστηκα ως σύμβουλος έκδοσης από τον Φεβρουάριο του 2010 ως τον Μάιο του 2011. Από το Μάιο 2016 ως τον Μάρτιο 2018 αρθρογράφος στη thessnews. Παράλληλα, γραφείο Τύπου σε δύσκολες μάχες και λογογράφος λόγων κρίσιμων. Σταθερά, από την πρώτη του μέρα, στο thinkfree.gr, καταφύγιο λέξεων και σκέψεων. Καταφύγιο δημιουργικότητας στην εποχή που ο χώρος των ΜΜΕ έχει διαλυθεί και τα πάντα αμφισβητούνται. Καταφύγιο αξιοπιστίας και αλήθειας στην εποχή των fake news και του κιτρινισμού.

ΑΦΗΣΤΕ ΜΙΑ ΑΠΑΝΤΗΣΗ

Please enter your comment!
Please enter your name here

Αυτός ο ιστότοπος χρησιμοποιεί το Akismet για να μειώσει τα ανεπιθύμητα σχόλια. Μάθετε πώς υφίστανται επεξεργασία τα δεδομένα των σχολίων σας.