Όταν ήρθε ο Καραμανλής…

0
2981

Καλοκαίρι 1974
Μετά την εισβολή των Τούρκων στην Κύπρο μας έπνιγε η οργή και η θλίψη. Μας πονούσε και η πρωτοφανής ανικανότητα της χώρας να υπερασπιστεί πατρογονικά εδάφη.
Αυτή η αίσθηση της εθνικής ντροπής, βάρος ασήκωτο…
Ηταν 23 Ιουλίου, όταν λίγο μετά το μεσημέρι μάθαμε οτι οι ηγέτες της χούντας κάλεσαν σε σύσκεψη τους πολιτικούς για να δρομολογηθεί μια πολιτική λύση.
Η χούντα κατέρρεε, η αγωνία για την Κύπρο μεγάλωνε, κάθε λεπτό έμοιαζε αιώνας και λύση δεν φαίνονταν…
Αίφνης, εκεί κατά τις 10 το βράδυ, ένας δυνατός ψίθυρος απλωνόταν πάνω από την Αθήνα.
«Ερχεται ο Καραμανλής!»
Υστερα ήρθε η επίσημη ανακοίνωση από το ραδιόφωνο:
«Ο πρώην πρωθυπουργός Κωνσταντίνος Καραμανλής ανεχώρησε ήδη εκ Παρισίων δι’ Αθήνας….».
Πως είναι πάνω στην απελπισία σου, να σε χτυπάει ένα σόκ ελπίδας!
Καβαλήσαμε την κόκκινη Floretta, που είχε ο φίλος μου ο Μπάμπης και φύγαμε για το αεροδρόμιο!
Η Floretta έμεινε, κάπου στη Βουλιαγμένης.
Την αφήσαμε σε μια γιαγιά, που είχε βγεί έξω από μια μονοκατοικία με μια ελληνική σημαία, και τη ζητήσαμε να μας τη φυλάξει.
Μας έδωσε και τη σημαία!
Συνεχίσαμε μέχρι το αεροδρόμιο, με τα πόδια!
Χαμός από κόσμο!
Ανάσταση και ελπίδα!
Τίποτα δεν είδαμε, αλλά μας είπαν πως ήρθε ο Καραμανλής!
Υστερα, τρέχοντας την περισσότερη ώρα, φτάσαμε λίγο πριν χαράξει στο Σύνταγμα.
Κοσμοπλημμύρα…
Κεριά, ελληνικές σημαίες, «ε, έρχεται» και το γνωστό πρωτοσέλιδο της «Βραδυνής» του Τζώρτζη Αθανασιάδη με τη φωτογραφία του Εθνάρχη!
Η Κύπρος μάτωσε για να επιστρέψει η δημοκρατία στην Ελλάδα,
Βαρύ το τίμημα….
Το επόμενο βράδυ, και αφού πλέον είχε ορκιστεί η Κυβέρνηση Εθνικής Ενότητας, σ’ ένα ζαχαροπλαστείο στη διασταύρωση Κουσίδου και Μυκόνου (με το καλύτερο προφιτερόλ στον κόσμο), Μάριο θαρρώ πως τον έλεγαν τον ιδιοκτήτη, είδα για πρώτη φορά στην τηλεόραση έναν κάτωχρο Καραμανλή να απευθύνει συγκινημένος το πρώτο του διάγγελμα.
«Η Ιστορία διδάσκει ότι αι εθνικαί κρίσεις οδηγούν συνήθως σε συμφορές. Υπάρχουν όμως και περιπτώσεις που μια εθνική κρίσις ημπορεί να αφυπνίσει τας συνειδήσεις και να γίνει αφετηρία μιας πολιτικής και ηθικής αναγεννήσεως ενός λαού. Εύχομαι και ελπίζω ότι κατά τον ευλογημένον αυτόν τρόπο θα τερματισθεί η σημερινή περιπέτεια του Εθνους».
Ενας παππούς, που καθόταν δίπλα μου, σταυροκοπήθηκε και μας είπε με δακρυσμένα μάτια:
«Μας λυπήθηκε ο Θεός και μας γλύτωσε από την καταστροφή. Ο θεός να τον έχει καλά!»
Πικρή η χαρά…
Η καταστροφή της Κύπρου, ανοιχτή πληγή ακόμα, πονούσε…
Και πονάει, ακόμα….
Όμως εκείνη την ώρα ο Καραμανλής σήκωνε στους ώμους του το βάρος και την ευθύνη για ένα Εθνος…
Όταν ο μόνος που μπορούσε να τα καταφέρει…

Γράφει ο Κωνσταντίνος Τριανταφυλλάκης

Προηγούμενο άρθροΕίναι και η Βρίσα που περιμένει 2 χρόνια…
Επόμενο άρθροΦεστιβάλ Επταπυργίου: το στοίχημα που κερδίθηκε
Τι είναι το thinkfree; Καλή ερώτηση. Μια παρέα, έτσι ξεκίνησε κι έτσι συνεχίζει, που θέλει να ποστάρει χωρίς περιορισμούς ό,τι την ευχαριστεί. Ό,τι γράφει ή ό,τι διαβάζει. Στο thinkfree δίνουμε το λόγο στους ανθρώπους του πολιτισμού μέσα από τη δραστηριότητά τους, αναδεικνύουμε νέα πρόσωπα με κοινό χαρακτηριστικό τη θετική σκέψη (think positive) και τη δημιουργικότητα σε κάθε τομέα και χώρο (πολιτιστικό, επιχειρηματικό, επιστημονικό κ.ά.), φιλοξενούμε ελεύθερα (write free) τεκμηριωμένες απόψεις για θέματα πολιτικής πολιτισμού, πολιτικής και κοινωνίας, οικολογίας και αστικού περιβάλλοντος, αρχιτεκτονικής και υγιεινής ζωής. Το thinkfree είναι κι ένα διπλό πείραμα: σχέσεων μεταξύ των ανθρώπων που το στηρίζουν, αλλά και δημιουργίας ενός no budget ηλεκτρονικού περιοδικού (e-magazine). Γι' αυτό δεν είναι τυχαίο ότι μακροημερεύουμε χωρίς δυσκολία! Με σεβασμό και εκτίμηση, με αγάπη γι' αυτό που κάνουμε.

ΑΦΗΣΤΕ ΜΙΑ ΑΠΑΝΤΗΣΗ

Please enter your comment!
Please enter your name here

Αυτός ο ιστότοπος χρησιμοποιεί το Akismet για να μειώσει τα ανεπιθύμητα σχόλια. Μάθετε πώς υφίστανται επεξεργασία τα δεδομένα των σχολίων σας.