Κ. ΠΑΛΛΑ: «ΘΕΛΩ ΝΑ ΚΡΑΤΗΣΩ ΤΑ ΚΑΛΑ ΣΤΟΙΧΕΙΑ ΤΟΥ ΕΡΑΣΙΤΕΧΝΗ…»

0
1120

palla2Συνέντευξη στη Στεφανία Τσολάκη

Την Κωνσταντίνα Πάλλα την άκουσα πρώτη φορά σε live του Κώστα Λειβαδά στη Μαύρη Τρύπα, όταν εκείνος την κάλεσε στη σκηνή για να μας τραγουδήσει. H Κωνσταντίνα ανέβηκε διακριτικά και ήσυχα, πήρε την κιθάρα και μας ταξίδεψε. Μουσικός, συνθέτης, στιχουργός και ερμηνεύτρια, διαθέτει μια μεστότητα στη φωνή της που παραπέμπει σε φωνές άλλων εποχών. Με καταγωγή από τα Τρίκαλα, τα τελευταία χρόνια ζει στη Θεσσαλονίκη, το στοίχημα φυσικά είναι αν θα παραμείνει εδώ ή αν θα την κερδίσει η πρωτεύουσα. Τη συνάντησα στο κέντρο της πόλης και μιλήσαμε για όσα ταλανίζουν έναν νέο καλλιτέχνη, την Θεσσαλονίκη, τα μελλοντικά της σχέδια, για την αγάπη και φυσικά για … τον «θερμοσίφωνα».

Σε τι φάση σε πετυχαίνουμε;

Στην πιο δημιουργική μου φάση, νομίζω περνάω το εφηβικό στάδιο. Έχει γίνει μια έκρηξη μέσα μου και από τη στασιμότητα πέρασα σε μια άλλη κατάσταση. Αποφάσισα ότι θέλω να τραγουδάω μόνο αυτά τα τραγούδια που αγαπώ και να μην κάνω εκπτώσεις στα «θέλω» μου.

Εξακολουθείς να εντάσσεις στα προγράμματα σου, παλιό λαϊκό τραγούδι;

Το παλιό, καλό λαϊκό τραγούδι δε σταματά να είναι στα προγράμματα μας, απλά κάπου στην πορεία το «χάσαμε», μπήκαν άλλα πιο λαϊκά και πιο «μπουζουξίδικα» τραγούδια. Πλέον , επιλέγουμε με τους συνεργάτες μου να παίζουμε τα αμιγώς λαϊκά – έντεχνα και κυρίως καινούρια τραγούδια. Ξέρεις, είχε έρθει κάποια στιγμή ο αδελφός μου από τις Βρυξέλλες και ακούγοντας ραδιόφωνο παρατηρούσε «καλά, αυτό το άκουγα όταν ήμουν Λύκειο». Συνειδητοποίησα, λοιπόν, ότι όλα τα ραδιόφωνα παίζουν τα ίδια κομμάτια, όλα τα προγράμματα λένε τα ίδια τραγούδια και αυτή τη στιγμή «γίνεται» πολύ μουσική στη χώρα μας, εάν δεν βοηθήσουμε όλοι μας πως θα ακουστεί;

Συνθέτεις, γράφεις στίχους, τραγουδάς

Ναι, από Γ’ δημοτικού στο Ωδείο, με μια κιθάρα στο χέρι. Αυτό ονειρευόμουν πάντα, να τραγουδάω και να δημιουργώ, γεννήθηκα γι’ αυτό! Εξακολουθώ, φυσικά να κάνω μαθήματα στο τραγούδι, με την καλύτερη, την Εύη Σιαμαντά. Όσον αφορά τη δημιουργία, είναι διαφορετικά να ακούς κάποια τραγούδια και να τα αγαπάς από το να είναι δικά σου και να ταυτίζεσαι απόλυτα με αυτό που τραγουδάς. Είναι κάτι τελείως δικό σου.

Κυκλοφορεί στο διαδίκτυο το μότο «Μόνο αγάπη». Πως το βλέπεις, υπάρχει τόση αγάπη γύρω μας, τελικά;

Νομίζω πως έχουμε ξεφτιλίσει την λέξη αγάπη, πόσα «σ’ αγαπώ» έχουμε πει πια στη ζωή μας και τα πήραμε πίσω; Είναι κρίμα. Φτάνεις κάποια στιγμή να γνωρίσεις τον άνθρωπο σου και δεν έχεις τι να πεις, γιατί έχουν όλα ειπωθεί άλλες τόσες φορές. Για μένα η αγάπη είναι ένα συναίσθημα ανιδιοτελές, αν αυτοί που το ξεκίνησαν το νιώθουν με ανιδιοτέλεια είμαι μαζί τους. Αν όμως, θέλουμε να λέμε την αλήθεια ξεκινάμε κάπως εγωιστικά, δίνουμε κάποιες σταγόνες αγάπης για να πάρουμε. Όταν φτάσουμε στο σημείο να αγαπάμε χωρίς προσωπικό όφελος, ελεύθερα, τότε ο κόσμος θα γίνει παράδεισος.

Κώστας Λειβαδάς…

Αγαπημένος! Με τον Κώστα μιλάμε τακτικά, με συμβουλεύει , έχει για μένα μεγάλη σημασία η γνώμη του. Πρόκειται για έναν άνθρωπο που εκτός από τις βασικές του συνεργασίες με καταξιωμένους καλλιτέχνες, βοηθάει και στηρίζει τα νέα παιδιά.

 «Ο θερμοσίφωνας» (στίχους: Θοδωρής Γκόνης, μουσική: Κώστας Λειβαδάς)…

Το ακούω πρώτη φορά και κλαίω, μου ξυπνάει αναμνήσεις από τα παιδικά μου χρόνια στο χωριό, μου θυμίζει αγαπημένα πρόσωπα, τη γιαγιά μου. Ο πιο κοντινός μου άνθρωπος, η πιο αγνή αγάπη που εισέπραξα ποτέ μου και μια απώλεια που δεν ξεπέρασα.

Είναι το χειροκρότημα η “αμοιβή” του καλλιτέχνη;

Θα έπρεπε να είναι! Όταν όμως οι καλλιτέχνες αναλαμβάνουν τις παραγωγές των δίσκων τους , αυτόματα μπαίνουμε σε μια διαδικασία οικονομικής διαπραγμάτευσης, γιατί όλο αυτό έχει μεγάλο κόστος. Μακροπρόθεσμα σε αναγκάζει η κατάσταση να σκέφτεσαι με οικονομικούς όρους και να υπολογίζεις, πόσα πρέπει να δώσω , πόσα πρέπει να πάρω. Και κάπως έτσι από ερασιτέχνης γίνεσαι επαγγελματίας (με την κακή έννοια του όρου). Προσωπικά, θέλω να κρατήσω τα καλά στοιχεία του ερασιτέχνη σε αυτό που κάνω.

Το ενδεχόμενο της καθόδου στην Αθήνα, υπάρχει; Θα προτιμούσα να μείνω Θεσσαλονίκη, δυστυχώς όμως η πόλη δε μπορεί να υποστηρίξει τους νέους καλλιτέχνες. Κακά τα ψέματα όλα γίνονται κάτω. Φταίει φυσικά και το γεγονός ότι οι ίδιοι οι μαγαζάτορες δεν προωθούν τα παιδιά που παίζουν, δεν προωθούν τα live τους. Προωθούνται μόνο οι μεγάλες μουσικές σκηνές της πόλης. Παίξαμε πρόσφατα στο Barazz στην Αθήνα, συνοικιακό μαγαζί με την κονσόλα του, τον ήχο του, εδώ δύσκολα το βρίσκεις αυτό. Με κάποιο τρόπο μας αναγκάζει η πόλη να φύγουμε.

Μίλησε μας για την μουσική παρέα σας.

Αρχικά θα ξεκινήσω με τον Γιάννη Δίσκο (πνευστά -Imam baildi), με τον Γιάννη γνωριστήκαμε στην Έδεσσα όπου σπούδαζα. Λέγαμε από χρόνια να συνεργαστούμε και τελικά ήρθε η στιγμή. Ξεκίνησε όλο αυτό ως βοήθεια από εκείνον προς εμένα για τον δίσκο που ετοιμάζω, στην πορεία αποφασίσαμε να κάνουμε κάτι για εμάς. Κάναμε το πρώτο live μας στα Τρίκαλα και ήτανε φανταστικά. Μαζί μας δυο ακόμα υπέροχοι μουσικοί, ο Λεωνίδας Κυρίδης (στο μπάσο) και ο Άκης Γελαδάρας. Κατεβήκαμε με το σχήμα αυτό στην Αθήνα, παρέα με τον Άλεξ Χρυσοστομίδη (στις κιθάρες) και εκεί γίνεται μια ακόμα έκπληξη όπου έρχεται ο Θάνος Γκιούλετζης (βιολιστής), έτσι αποφασίσαμε να στήσουμε κάτι για εμάς, ομαδικά, ελεύθερα να κάνει ο καθένας ο,τι αγαπά, με σεβασμό προς το κοινό.

H Kωνσταντίνα Πάλλα συμμετέχει στον δίσκο «Στων Άγιων τα νερά», στο τραγούδι «Παλτό» (το www.thinkfree.gr έχει φιλοξενήσει συνέντευξη των δημιουργών Χ. Γκατζόφλια – Λ. Αντωνιάδη). Ο δίσκος θα κυκλοφορήσει σύντομα από Περιοδικό & Εκδόσεις Μετρονόμος.

Ας ανατρέψουμε τον τίτλο της «παρελθοντολάγνας» χώρας και ας επενδύσουμε σε νέους ανθρώπους, με καινούριες ιδέες και ταλέντο! Για εσάς που δεν “γνωρίσατε” την Κωνσταντίνα Πάλλα πάρτε μια ιδέα και θα με θυμηθείτε:

Για περισσοτέρες πληροφορίες για την Κωνσταντίνα κλικ στην προσωπική της σελίδα.

 

ΑΦΗΣΤΕ ΜΙΑ ΑΠΑΝΤΗΣΗ

Please enter your comment!
Please enter your name here

Αυτός ο ιστότοπος χρησιμοποιεί το Akismet για να μειώσει τα ανεπιθύμητα σχόλια. Μάθετε πώς υφίστανται επεξεργασία τα δεδομένα των σχολίων σας.