«ΕΙΧΕ ΑΠ’ ΟΛΑ ΚΑΙ ΕΙΧΕ ΠΟΛΛΑ»: ΓΙΑ ΤΟ ΝΟΗΜΑ ΤΗΣ ΖΩΗΣ

0
1823

eixe-ap-ola

ΔΙΑΒΑΣΜΑΤΑ Γράφει η Έλενα Αρτζανίδου / συγγραφέας-εκπαιδευτικός / ardjanidou.psichogios.gr

Πες ένα βιβλίο: «Είχε απ’ όλα και είχε πολλά», Μαρία Παπαγιάννη, εικονογράφηση: Έφη Λαδά, εκδ.Πατάκη

Γιατί! Είναι μια διαφορετική, ενδιαφέρουσα ιστορία. Πυκνογραμμένη και καλογραμμένη. Που καταφέρνει να διαχειριστεί τις εμμονές του ήρωά της, που φέρνουν πόνο και σκοτάδι στον τόπο. Σε κάθε σελίδα νομίζεις πως ακούς μουσική που γεννά το σκότος, την αποξένωση, τον τρόμο μέχρι που φτάνει και πάλι το φως και η ελπίδα. Μια ιστορία θεατρική ή καλύτερα μια ιστορία για όπερα. Το βιβλίο απαιτεί πολλές αναγνώσεις με σταματήματα και σιωπές. Αναζητά μυημένους αναγνώστες ενώ παράλληλα έλκει σα μαγνήτης τους «άλλους» τους νέους εκκολαπτόμενους αναγνώστες.

Θέμα: Μια σκληρή ιστορία με έναν βασιλιά που όταν οι εφιάλτες μπήκαν στη ζωή του το πάθος και η εξάρτηση για τον πλούτο και τη διατήρησή του τον έκαναν σκληρό, παρανοϊκό, επικίνδυνο μέχρι που καταστρέφει το βασίλειό του και κυρίως τη χαρά της ζωής τόσο της δικής του όσο και των υπηκόων του.

Οπισθόφυλλο: Μια φορά κι έναν καιρό ζούσε ένας βασιλιάς που είχε απ’ όλα και είχε πολλά.Ζούσε ευτυχισµένος κι αυτός και όλοι στο βασίλειο, ώσπου είδε στ’ όνειρό του ότι τα έχασε όλα. Ο φόβος ρίζωσε µέσα του. Κι ύστερα τίποτα δεν ήταν όπως παλιά. Ο βασιλιάς δε µίλησε σε κανέναν για τους εφιάλτες του. Δεν ήξερε, ο χαζός, ότι οι πόνοι και οι χαρές µοιράζονται. Κι έτσι οι πόνοι µικραίνουν κι οι χαρές µεγαλώνουν.

Ποιος το έγραψε: Η βραβευμένη Μαρία Παπαγιάννη που ξέρει να γράφει δύσκολες ιστορίες που γεννούν εικόνες, αγγίζουν τις χορδές των συναισθημάτων, παρασέρνουν σε τόπους ξεχασμένους με μυρωδιές, ήθη και έθιμα. Η Μαρία Παπαγιάννη είναι μια διακριτική, σεμνή παρουσία που έχει το χάρισμα και τη δύναμη του λόγου να δημιουργεί καλά και δύσκολα λογοτεχνικά έργα για όλες τις ηλικίες. Έτσι και σε αυτό της το έργο τολμά να αναμετρηθεί με το πάθος του πλούτου, που μόνο πόνο, καταστροφή, ξενιτιά και μαρασμό προκαλεί και όλα αυτά με λίγες δωρικές λέξεις, εύστοχες και δημιουργικές.

Μια μαστόρισσα που σαγηνεύει, ενώ μεθοδικά απαιτεί την προσοχή του παλιού αλλά και του νέου της αναγνώστη.

Εικόνες: Η εικονογράφηση από τη βραβευμένη Έφη Λαδά που για μια ακόμη φορά εντυπωσιάζει και συγκινεί με τις εικόνες της. Σε κάθε σαλόνι η εικόνα της είναι και μια νέα ιστορία. Εξαιρετική η αποτύπωση των συναισθημάτων, των δεύτερων κρυφών-σκοτεινών σκέψεων των ηρώων και κυρίως του βασιλιά. Όλες  μαζί οι εικόνες συνθέτουν μια δική τους ιστορία. Ο αναγνώστης σίγουρα θα μπορούσε και θα επιθυμούσε να τις δει μέσα σε αίθουσα τέχνης για να συνομιλήσει μαζί τους.

Ωραία παράγραφος:  … Και το πρωί ο βασιλιά άνοιγε τους θησαυρούς του και τον μετρούσε, κι έτσι δεν είχε χρόνο για τίποτε άλλο. Δεν είδε τα παιδιά του να μεγαλώνουν, δεν είδε το σιτάρι να θεριεύει, δε θέρισε, δεν έσπειρε, δεν πάτησε σταφύλια, δε γεύτηκε κρασί, δε μάζεψε τα αυγά από το κοτέτσι, δε γεννήθηκαν άλλες κότες, άλλες πάπιες, άλλα κατσίκια κι αρνιά, δε γράφτηκαν άλλα τραγούδια γι’αυτόν και δε μεγάλωσε άλλο το βασίλειό του…

Απευθύνεται: Σε μυημένους μικρούς και μεγάλους αναγνώστες αλλά και σε όσους αναζητούν να διαβάσουν ένα πιο απαιτητικό λογοτεχνικό κείμενο.

Το προτείνεις; Το προτείνω για να διαβαστεί στο σπίτι, στις βιβλιοθήκες και στα σχολεία.

ΑΦΗΣΤΕ ΜΙΑ ΑΠΑΝΤΗΣΗ

Please enter your comment!
Please enter your name here

Αυτός ο ιστότοπος χρησιμοποιεί το Akismet για να μειώσει τα ανεπιθύμητα σχόλια. Μάθετε πώς υφίστανται επεξεργασία τα δεδομένα των σχολίων σας.