ΧΡΙΣΤΟΥΓΕΝΝΑ ΤΟΥ ’43… ΜΙΑ ΑΛΗΘΙΝΗ ΙΣΤΟΡΙΑ

0
1202

papaspyrou

Του Ντίνου Παπασπύρου / ζωγράφος – λογοτέχνης

Μερικά γεγονότα μένουν ανεξίτηλα μέσα μας, όσα χρόνια κι αν περάσουν, ιδιαίτερα όταν έχουν συμβεί σε τρυφερή παιδική ηλικία.

Παραμονή Χριστουγέννων του ’43, πεντάχρονος τότε, ο πατέρας γύρισε το βράδυ κατάκοπος από την ΧΕΝ (Χριστιανική Ένωση Νεανίδων), όπου εργαζόταν ως μάγειρος.
Χωρίς να βγάλει πανωφόρι μπήκε στο δωμάτιο. Πάνω στο σιδερένιο κρεβάτι ξαπλωμένοι η μητέρα με την γιαγιά, στις δύο άκρες, και στη μέση ο μικρότερος αδελφός μου κι εγώ, σκεπασμένοι ως τον λαιμό με το πάπλωμα και από πάνω δυο κουρελούδες.
Χωρίς άλλα ξύλα η μεγάλη σιδερένια σόμπα από ώρες σβηστή και το δωμάτιο παγωμένο.
Αμήχανος κοίταξε το παράθυρο. Το ανοίγει απότομα, αρπάζει το μεγάλο στρόγγυλο ξύλινο τραπέζι και το πετάει στην αυλή. Με γρήγορες νευρικές κινήσεις, λες όλο μανία, αρχίζει να το κομματιάζει με απανωτές τσεκουριές. Ξεδιάλεξε και έφερε μέσα τα χοντρά κομμάτια, τα έχωσε στην σόμπα και τα έβαλε φωτιά. Σε λίγο η σόμπα άρχισε να μπουμπουνίζει, τα πλαϊνά της κοκκίνησαν και το δωμάτιο πήρε μια θαλπωρή.
Καθόμασταν αμίλητοι και ευχαριστιόμασταν την ζέστη που είχε απλωθεί παντού. «Δέντρο δεν θα κάνουμε;», έσπασα την σιωπή. Με κοίταξε ο πατέρας για λίγο και, αρπάζοντας το πανωφόρι, βγήκε πάλι έξω. Βουβαμάρα μέσα μέχρι που ακούστηκε το κουδουνάκι της ξύλινης καγκελόπορτας της αυλής. Βολίδα εγώ στο τζάμι, ο πατέρας με ένα ακρόκλωνο πεύκου στον ώμο, που πάνω του δεν είχαν λιώσει ακόμη οι νιφάδες από το χιόνι που έπεφτε.
Το στήσαμε σε γλάστρα, κρεμάσαμε πολύχρωμα κουρελάκια, κόψαμε σε πολλά κομμάτια μερικά κεριά, που είχε κάνει η γιαγιά από γουρουνίσιο λίπος και τα δέσαμε εδώ και κει.
Το πρωί ξύπνησα πρώτος, έτρεξα κάτω από το δέντρο, το μύρισα, το χάϊδεψα απαλά και, δεν ξέρω πως μου ήρθε, άρχισα να τραγουδώ τον εθνικό ύμνο, μπερδεύοντας όπως πάντα την «όψη» με την «κόψη».

ΥΓ: Το βίωμα αυτό μου έδωσε την αφορμή να γράψω το μικρό πεζό “Παραμονή Χριστουγέννων του ’43”, που περιλαμβάνεται στο δεύτερο μικρό βιβλίο μου “λάμψεις και σκιές μνήμης” (έκδοση 2010 εκτός εμπορίου).

Η ζωγραφιά: Τέμπερα, 30Χ30.5 εκ., 2015

ΚΑΛΑ ΧΡΙΣΤΟΥΓΕΝΝΑ ΣΕ ΟΛΟΥΣ ΤΟΥΣ ΦΙΛΟΥΣ!!!

Προηγούμενο άρθροCHARITY CHRISTMAS PARTY ΑΠΟ ΤΗ ΝΕΑΝΙΚΗ ΕΠΙΧΕΙΡΗΜΑΤΙΚΟΤΗΤΑ!
Επόμενο άρθροΚΕΡΔΙΣΤΕ 5 ΔΙΠΛΕΣ ΠΡΟΣΚΛΗΣΕΙΣ ΓΙΑ ΤΟ ΘΕΑΤΡΟ ΑΥΛΑΙΑ!
Τι είναι το thinkfree; Καλή ερώτηση. Μια παρέα, έτσι ξεκίνησε κι έτσι συνεχίζει, που θέλει να ποστάρει χωρίς περιορισμούς ό,τι την ευχαριστεί. Ό,τι γράφει ή ό,τι διαβάζει. Στο thinkfree δίνουμε το λόγο στους ανθρώπους του πολιτισμού μέσα από τη δραστηριότητά τους, αναδεικνύουμε νέα πρόσωπα με κοινό χαρακτηριστικό τη θετική σκέψη (think positive) και τη δημιουργικότητα σε κάθε τομέα και χώρο (πολιτιστικό, επιχειρηματικό, επιστημονικό κ.ά.), φιλοξενούμε ελεύθερα (write free) τεκμηριωμένες απόψεις για θέματα πολιτικής πολιτισμού, πολιτικής και κοινωνίας, οικολογίας και αστικού περιβάλλοντος, αρχιτεκτονικής και υγιεινής ζωής. Το thinkfree είναι κι ένα διπλό πείραμα: σχέσεων μεταξύ των ανθρώπων που το στηρίζουν, αλλά και δημιουργίας ενός no budget ηλεκτρονικού περιοδικού (e-magazine). Γι' αυτό δεν είναι τυχαίο ότι μακροημερεύουμε χωρίς δυσκολία! Με σεβασμό και εκτίμηση, με αγάπη γι' αυτό που κάνουμε.

ΑΦΗΣΤΕ ΜΙΑ ΑΠΑΝΤΗΣΗ

Please enter your comment!
Please enter your name here

Αυτός ο ιστότοπος χρησιμοποιεί το Akismet για να μειώσει τα ανεπιθύμητα σχόλια. Μάθετε πώς υφίστανται επεξεργασία τα δεδομένα των σχολίων σας.