«ΕΝΑΣ ΚΑΛΟΣ ΓΙΟΣ»: Η ΑΠΟΓΝΩΣΗ ΚΟΝΤΡΑ ΣΤΗΝ ΠΑΤΡΙΚΗ ΕΞΟΥΣΙΑ

0
1734

bruckner

«Ένας καλός γιος», Πασκάλ Μπρυκνέρ, μετ. Γιάννης Στρίγκος, εκδ. Πατάκης

Γράφει η Τέσυ Μπάιλα

Γνωστός από το βιβλίο του «Τα μαύρα φεγγάρια του έρωτα», ο βραβευμένος με πολύ σημαντικά γαλλικά βραβεία συγγραφέας, Πασκάλ Μπρυκνέρ, επιστρέφει με ένα εντελώς διαφορετικό βιβλίο, γεμάτο αυτοβιογραφικά στοιχεία σε μια προσπάθειά του να «ξορκίσει» το φάντασμα ενός άγριου, ρατσιστή πατέρα που μοιάζει ότι τον στοιχειώνει από τα πρώτα χρόνια της ζωής του.

Η ιστορία επικεντρώνεται στη σχέση ενός μικρού αγοριού με τον δύστροπο και αντισημίτη πατέρα. Το παιδί που βλέπει την ανημπόρια της μητέρας να αποδεσμευτεί από έναν σύζυγο δυνάστη καταλαβαίνει πως η μόνη διέξοδος για τη δική του ζωή θα είναι να γίνει ένας τελείως διαφορετικός άνθρωπος. Τον κερδίζει η συγγραφή και φτάνει στο σημείο ακόμη και να ταυτιστεί με τους Εβραίους διανοούμενους χωρίς να είναι Εβραίος ο ίδιος.

«Ο αντισημιτισμός ήταν το κίνητρο του πατέρα μου, ο λόγος για τον οποίο σηκωνόταν κάθε μέρα από το κρεβάτι. Στο σπίτι μας, η λέξη «Εβραίος» ακουγόταν καθημερινά, σαν βρισιά. Σιγά σιγά, άρχισα να συμπαθώ όλο και πιο πολύ αυτούς που ο πατέρας μου μισούσε», γράφει για να δηλώσει αμέσως μετά το θάνατό του πως κουράστηκε πια να τον μισεί.

Τα συναισθήματά του για τον πατέρα είναι ανάμικτα. Από την περιφρόνηση στην απέχθεια και την οργή. «Μικρός προσευχόμουν να πεθάνει σε τροχαίο», γράφει με ειλικρίνεια. Το παιδί θα περάσει σταδιακά από το μίσος στην ενδόμυχη αγάπη. Θα ανακαλύψει ότι όσο μίσος τον ενώνει με τον πατέρα του άλλη τόση αγάπη κυλά στις φλέβες του. Κανείς άλλωστε δεν μπορεί να ξεφύγει από την προγονική συνέχεια όσο και αν προσπαθήσει να απομακρυνθεί από τα δεσμά της.

Ο συγγραφέας στέλνει με το βιβλίο αυτό ένα δικό του μήνυμα στον άνθρωπο που σημάδεψε τη ζωή του. Μια ομολογία συναισθημάτων που μετατρέπεται σε μια εξομολόγηση αγάπης και μια προσπάθεια να ρίξει φως σε όλα όσα τον χώρισαν από αυτόν τον πατέρα και σε όλα όσα τον ένωσαν μαζί του. Ο ήρωας του βιβλίου συμπονά τελικά αυτόν τον άνθρωπο-σύμβολο της αγριότητας και της καταδυνάστευσης της παιδικής του ηλικίας. Στρέφεται σ’ αυτόν ακόμη περισσότερο όταν καταλαγιάσει μέσα του ο πόνος του χαμού της μητέρας του που ποτέ δεν πίστευε ότι θα προηγηθεί από τον δικό του. Και αναζητά μια ευκαιρία να απλώσει επάνω του την κομματιασμένη παιδική του ψυχή μήπως έτσι ενώνοντάς τα και πάλι καταφέρει να σβήσει τις μνήμες.

Ένα δυνατό βιβλίο για την απόγνωση απέναντι στην πατρική εξουσία. Ένα καλογραμμένο, σε μια ρέουσα και σημαντική μετάφραση, τολμηρό και ταυτόχρονα τρυφερό βιβλίο για τη δύναμη της εξιλέωσης μέσα από την προσωπική λύτρωση και τον φόβο.

ΑΦΗΣΤΕ ΜΙΑ ΑΠΑΝΤΗΣΗ

Please enter your comment!
Please enter your name here

Αυτός ο ιστότοπος χρησιμοποιεί το Akismet για να μειώσει τα ανεπιθύμητα σχόλια. Μάθετε πώς υφίστανται επεξεργασία τα δεδομένα των σχολίων σας.