«ΟΡΝΤΟΥ ΠΑΤΡΙΔΑ Μ’ ΕΧΩ ΣΕ…»

0
1470
articles_history_pontos
Προδημοσίευση μικρού αποσπάσματος από το διήγημα της Έλενας Αρτζανίδου

«Σουκ, κόρη σουκ. Θέλω να ελέπω την πατρίδα μ’. Έλενη, σκόσω με, πούλι μ’ λέγωσε»*.

Η φωνή της γιαγιάς Μαρίκας, με πέταξε από τον στιγμιαίο ύπνο. Πετάχτηκα και την πρόλαβα πριν κατέβει από το κρεβάτι.

«Ηρέμησε, γιαγιά και πάρε βαθιά ανάσα», της είπα και αυτή υπάκουσε.

«Θέλω την πατρίδα μ’ για τελευταία φορά να ελέπω», επέμενε.

«Μα στην πατρίδα είμαστε».

Η γιαγιά κούνησε το κεφάλι και με όση δύναμη της είχε απομείνει επέμενε.

«Η δική μου η πατρίδα είναι η Ορντού. Εκεί στα παράλια της Μαύρης Θάλασσας εκεί είναι η πατρίδα μου και εκεί γεννήθηκα. Σε αυτόν τον τόπο έτρεξα, κρύφτηκα πίσω από τις φουντουκιές και μέσα σε πλούσια χωράφια.

«Βάι βάι, πουλόπο μ’, σα να ελέπω τα δάση και τα ρασία. Μικρό κορίτσι και η μάνα μ’ μ’έστελνε να βόσκω μαζί με τον μικρότερο αδερφό μ’, τον Νικήτα, τα χτήνα. Ντο τερείς με αέτς!  Κι εγρικάς ντο λέγω σε!»** με μάλωσε και εγώ έσκυψα το κεφάλι.

«Καταλαβαίνω και δεν καταλαβαίνω», ομολόγησα και αμέσως αναγνώρισα μια στενάχωρη σκιά στο αρρωστημένο πρόσωπό της.

«Γίνεται να ‘σαι Πόντια και να μη μιλάς και να μην εγρικάς***, πούλι μ’; Αλλά η μάνα σου φταίει», μου είπε και το γύρισε στα Ελληνικά.

«Στην πατρίδα μου Έλενη, εκεί στην Ορντού, η ζωή μου τα πρώτα χρόνια ξεκίνησε όμορφα, αλλά πριν προλάβω να κλείσω τα οχτώ μου χρόνια ήρθαν τα δύσκολα. Μικρό παιδί ήμουν όταν έχασα τον πατέρα μου. Για αυτό όπως σου έλεγα μαζί με τον αδερφό μου τον Νικήτα, κάθε μέρα βόσκαμε τα ζώα της οικογένειας. Η μάνα μας δεκαέξι χρονών, κορίτσι ακόμα και είχε και μια ακόμα δίχρονη κόρη την Ηλέκτρα, να ταΐσει».

«Τι! μικρό κορίτσι και είχε ήδη τρία παιδιά και μάλιστα έμεινε και χήρα!», της φώναξα ενώ ένα δάκρυ φάνηκε στο σταφιδιασμένο πρόσωπό της γιαγιάς.

Την αγκάλιασα αμέσως μετά πήρα το χτενάκι της και ξέμπλεξα τα λιγοστά, μακριά άσπρα μαλλιά της. Άρχισα να της τα χτενίζω, ενώ η ίδια κατάφερε να καταπιεί τον πόνο της και να συνεχίσει…

 

*Σήκω κορίτσι μου, σήκω. Θέλω να δω την πατρίδα μου. Ελένη, σήκωσέ με, πουλάκι μου, σου λέω.

** Αχ!αχ! πουλάκι μου, σα να βλέπω τα δάση και τα βουνά. Μικρό κορίτσι και η μάνα μου με έστελνε να βόσκω τις αγελάδες μαζί με τον μικρότερο αδερφό μου, τον Νικήτα. Τι με κοιτάς έτσι; Δεν καταλαβαίνεις τι σου λέω!

***εγρικάς=καταλαβαίνεις

 

artzanidou pontos

Το διήγημα περιλαμβάνεται στη συλλογή διηγημάτων με τίτλο»Μικρά Ασία – Πόντος, πατρίδες αλησμόνητες», εκδ.Παπαδόπουλος

Συλλογή διηγημάτων από τους συγγραφείς: Θωμά Κοροβίνη, Έλενα Αρτζανίδου, Ελπιδοφόρο Ιντζέμπελη, Εύη Τσιτιρίδου, Δήμητρα Π. Πυργελή, Μαργαρίτα Μυλωνάκη
Δυο λόγια για το βιβλίο: Ιστορίες γεμάτες νοσταλγία και αισιόδοξα μηνύματα, μας ταξιδεύουν νοερά, στη Μ. Ασία και τον Πόντο.
Εμπευστής και συντονιστής το εγχειρήματος: Γιάννης Ζαχαρόπουλος, Εκπαιδευτικός – συγγραφέας

Θα παρουσιαστεί 28/5 στον Ιανό Σταδίου, στις 13:00 μ.μ

Προηγούμενο άρθροΗ ΣΗΜΑΙΑ ΤΟΥ ΠΟΝΤΟΥ
Επόμενο άρθροΙΣΤΙΟΠΛΟΪΑ: ΞΕΚΙΝΑ ΑΥΡΙΟ ΤΟ ΚΥΠΕΛΛΟ ΠΛΑΤΑΜΩΝΑ 2016
Σπούδασα νομικά στο ΑΠΘ, θέλοντας να γίνω δημοσιογράφος. Παράλληλα, φωτογραφία από μεράκι. Κλικ με ριπές. Γιατί η ματιά έχει μεγαλύτερη αξία από οποιοδήποτε μηχάνημα. Πρώτη στάση 1996, στα Σπορ του Βορρά του Μπούζα και στον Ελληνικό Βορρά του Μέρτζου. Δεύτερη στάση στον free press «εξώστη» του αξέχαστου Τάσου Μιχαηλίδη. Τρίτη στάση, Μάρτιο 1998, στην ιστορική εφημερίδα «Μακεδονία» και στα πολιτιστικά με αρχισυντάκτη τον άλλον αξέχαστο Χρήστο Αρνομάλλη (πολιτιστικός ρεπόρτερ, προϊστάμενος πολιτιστικού, συντάκτης ύλης πολιτικού, αρθρογράφος). Και διευθυντή τον αείμνηστο Λάζαρο Χατζηνάκο. Τέλειωσα με τη «Μακεδονία» το 2006 ως διευθυντής σύνταξης της κυριακάτικης έκδοσης, όταν ακόμη η εφημερίδα πουλούσε 17.000 φύλλα. Μετά ήρθε το «Κεντρί» όπου συνεργάστηκα ως πολιτιστικός συντάκτης κι έπειτα η free press «Karfitsa» στην οποία εργάστηκα ως διευθυντής από τον Φεβρουάριο του 2010 ως τον Μάιο του 2011. Από το Μάιο 2016 ως τον Μάρτιο 2018 αρθρογράφος στη thessnews. Παράλληλα, όλα αυτά τα χρόνια, γραφείο Τύπου σε δύσκολες μάχες (Νομαρχία Θεσσαλονίκης, Περιφέρεια Κεντρικής Μακεδονίας, Δήμος Δέλτα) και λογογράφος λόγων κρίσιμων. Σταθερά, από την πρώτη του μέρα, στο thinkfree.gr, καταφύγιο λέξεων και σκέψεων. Καταφύγιο δημιουργικότητας στην εποχή που ο χώρος των ΜΜΕ έχει διαλυθεί και τα πάντα αμφισβητούνται. Καταφύγιο αξιοπιστίας και αλήθειας στην εποχή των fake news και του κιτρινισμού. https://www.facebook.com/gkessopoulos

ΑΦΗΣΤΕ ΜΙΑ ΑΠΑΝΤΗΣΗ

Please enter your comment!
Please enter your name here

Αυτός ο ιστότοπος χρησιμοποιεί το Akismet για να μειώσει τα ανεπιθύμητα σχόλια. Μάθετε πώς υφίστανται επεξεργασία τα δεδομένα των σχολίων σας.