ΡΑΝΤΕΒΟΥ ΣΤΟ… ΦΕΓΓΑΡΙ!

0
2194

feggari

Γράφει η Ζωή Λυσαρίδου

Θέλεις να πάμε μια βόλτα?

-….Θέλω….αλλά εσύ είσαι πουλί κι εγώ είμαι ένα μικρό ψαράκι.

-Εκεί που θέλω να έρθω δεν μπορώ.. κι εδώ που θέλω να έρθεις εσύ, δεν μπορείς…

-Το “εδώ” θα είναι πάντα για σένα “εκεί”… κι εγώ μόνο εδώ μπορώ να είμαι… Και ξέρεις, είμαι ψάρι…αν με αφήσεις μόνο μου δεν θα θυμάμαι πια το δρόμο για να γυρίσω πίσω. Θα ξέρω μόνο ότι κάτι με οδήγησε εκεί. Κι εσύ είσαι πουλί…και σαν πουλί θα γυρνάς πάντα στη φωλιά σου…ακόμη κι αν καμιά φορά χρειάζεται να την ξαναχτίζεις, να αποκαθιστάς ό,τι καταστρέφει ο χρόνος και ο καιρός.

-Έλα…. πάμε μια βόλτα… θα πετάω πλάι σου… θα κολυμπάς πλάι μου… θα είμαστε παρέα.

-Θα κουραστείς…θα πέσεις…θα πνιγείς… και να πετάξω δεν μπορώ…όσο κι αν προσπαθήσω δεν θα γίνει…

-Θα καταλήξουμε σε κάποια ακρογιαλιά εγώ να σπαρταράω στα ρηχά κι εσύ να κυνηγάς ν’ αποφύγεις την άκρη του κύματος, να μην σου βρέξει τα φτερά.

-Έχω μια ιδέα!… Πάμε μια βόλτα ΕΚΕΙ!…. βλέπεις μια τεράστια άσπρη μπουρμπουλήθρα στην άκρη του ορίζοντα;… κολύμπα όσο πιο γρήγορα μπορείς!… κι εγώ για εκεί πετάω!

-Εντάξει λοιπόν! Πάμε μια βόλτα ΕΚΕΙ!

Και τα δυο τους ήξεραν ότι δεν θα έφταναν ποτέ ΕΚΕΙ, όμως ήθελαν να είναι μαζί και ίσως τα κατάφερναν, εκεί όπου κανονικά κανένα τους δεν θα μπορούσε να βρεθεί.

————

– Κοίτα! Έχει πανσέληνο…. λευκό, ολόγιομο, μεγάλο φεγγάρι…

Βάλε τα χέρια σου στους ώμους μου και σφίξε με… κράτησέ με! Να νιώθω την ανάσα σου… Πάμε μια βόλτα;…..

Θέλεις να είσαι το πουλί ή το ψάρι;

ΑΦΗΣΤΕ ΜΙΑ ΑΠΑΝΤΗΣΗ

Please enter your comment!
Please enter your name here

Αυτός ο ιστότοπος χρησιμοποιεί το Akismet για να μειώσει τα ανεπιθύμητα σχόλια. Μάθετε πώς υφίστανται επεξεργασία τα δεδομένα των σχολίων σας.