ΤΑ ΚΑΛΥΤΕΡΑ ΑΠΟΦΘΕΓΜΑΤΑ ΤΟΥ ΕΚΟ

0
2065

rip ecoΧτες βράδυ έφυγε από τη ζωή ένας άνθρωπος που καθόρισε την δημοσιογραφική ταυτότητα του 20ου αιώνα, ξαράχνιασε (αυτός και ο Τσόμσκι) τα πνευματικά απομεινάρια του Σωσσύρ στη γλωσσολογία και απέδειξε πως η γλωσσολογία μπορεί να έχει θέση και έξω από τα κρύα μάρμαρα του πανεπιστημίου. Υπήρξε σημειωτιστής, δοκιμιογράφος, φιλόσοφος, κριτικός λογοτεχνίας και μυθιστοριογράφος.

Από το 1932, οπότε και γεννήθηκε, ο Ουμπέρτο Έκο κατακτούσε τη γνώση για να σπάσει αμέσως μετά τους κανόνες της. Ας διαβάσουμε μερικά από τα γνωστότερα αποφθέγματά του.

 

Ένα καλό βιβλίο είναι πάντα πιο έξυπνο από τον συγγραφέα του.

Σήμερα μόνο οι ηλίθιοι κάνουν δικτατορίες με τανκς, από τη στιγμή που υπάρχει η τηλεόραση.

Θεωρώ τον εαυτό μου έναν σοβαρό καθηγητή που τα σαββατοκύριακα γράφει νουβέλες.

Μου φτάνει που ξέρω να διαβάζω, γιατί έτσι μαθαίνω αυτά που δεν ξέρω, ενώ όταν γράφεις, γράφεις μόνο αυτά που ξέρεις ήδη.

Η ανάγνωση ενός χάρτινου βιβλίου είναι διαφορετική εμπειρία: μπορείς να το κάνεις σε ένα πλοίο. στο κλαδί ενός δέντρου, στο κρεβάτι σου, ακόμα και στο ηλεκτρικό blackout.

Κάθε φορά που ένας ποιητής, ένας ιεροκήρυκας, ένας αρχηγός, ένας μάγος ξεστομίζει ασυναρτησίες, η ανθρωπότητα ξοδεύει αιώνες αποκρυπτογραφώντας το μήνυμα.

Σίγουρα υπάρχει η ελαφριά λογοτεχνία και προσανατολίζεται στο μυστήριο η δεύτερης κλάσης ρομαντικές νουβέλες, βιβλία που διαβάζονται στην παραλία, που ο μόνος τους στόχος είναι να διασκεδάσουν τον αναγνώστη. Αυτά τα βιβλία δεν απασχολούνται με το στυλ ή τη δημιουργικότητα – αντιθέτως είναι επιτυχημένα επειδή είναι επαναληπτικά και ακολουθούν ένα μοτίβο που οι αναγνώστες απολαμβάνουν.

Τίποτε δεν δίνει σ’ έναν φοβισμένο άνθρωπο περισσότερο κουράγιο από το φόβο ενός άλλου.

Να φοβάσαι τους προφήτες κι αυτούς που είναι έτοιμοι να πεθάνουν για την αλήθεια, επειδή κατά κανόνα κάνουν και άλλους να πεθάνουν μαζί τους, μερικές φορές πριν από αυτούς και καμιά φορά αντί για αυτούς.

Αλλά τώρα έχω καταλήξει πως όλος ο κόσμος είναι ένα αίνιγμα, ένα άκακο αίνιγμα που γίνεται τρομακτικό από την ίδια μας την τρελή προσπάθεια να το μεταφράσουμε σαν να είχε κάποια υποφόσκουσα αλήθεια.

Ο πολιτισμός δεν ακυρώνει τη βαρβαρότητα, αλλά, πολλές φορές, την επικυρώνει. Όσο πιο πολιτισμένος είναι ένας λαός, τόσο πιο βάρβαρος και καταστροφικός μπορεί να γίνει.

Όταν οι άνθρωποι σταματούν να πιστεύουν στο Θεό, δεν είναι ότι δεν πιστεύουν πια τίποτα. Πιστεύουν στα πάντα.

Η μαζική κουλτούρα είναι αντι-κουλτούρα.

Οι κρίσεις πουλάνε καλά.

Κωμικό είναι η κατανόηση του αντιφατικού. Χιούμορ είναι η υποψία γι’ αυτό.

Τον Αύγουστο δεν υπάρχουν ειδήσεις.

Η υπερβολική συσσώρευση στοιχείων κιτς αποτελεί μια αξιοσημείωτη υφολογική πρόταση.

Το Ρόδο είναι τόσο πλούσιο σε νοήματα, που δεν του έχει μείνει πια σχεδόν κανένα νόημα.

Η μετάφραση είναι η τέχνη της αποτυχίας.

ΑΦΗΣΤΕ ΜΙΑ ΑΠΑΝΤΗΣΗ

Please enter your comment!
Please enter your name here

Αυτός ο ιστότοπος χρησιμοποιεί το Akismet για να μειώσει τα ανεπιθύμητα σχόλια. Μάθετε πώς υφίστανται επεξεργασία τα δεδομένα των σχολίων σας.