ΤΙ ΓΥΡΕΥΟΥΝ ΤΗΣ ΠΑΝΑΓΙΑΣ ΟΙ ΚΑΒΑΛΑΡΗΔΕΣ ΣΤΗ ΣΙΑΤΙΣΤΑ;

0
1469

Γράφει η Στελίνα Μαργαριτίδου

Το έθιμο των καβαλάρηδων της Σιάτιστας, λένε έρχεται από τα χρόνια της Τουρκοκρατίας. Τότε ο Πασάς επέτρεπε μία μέρα το χρόνο οι σκλαβωμένοι Σιατιστινοί ν’ ανέβουν στ’ άλογά τους και καβάλα να προσκυνήσουν τη θαυματουργή εικόνα της Παναγίας λίγα χιλιόμετρα έξω από τη Σιάτιστα, στο Μικρόκαστρο, όπου βρίσκεται και το γυναικείο Μοναστήρι. Λένε, πως στη διαδρομή αυτή, την περήφανη, τη λεύτερη που τους επιτρεπόταν μια φορά το χρόνο κατέστρωναν σχέδια για την Επανάσταση.

Η Επανάσταση, εκείνη του 1821 έγινε, αλλά επειδή μένουν πολλές ακόμη και κυρίως προσωπικές που πρέπει να γίνουν και -ευτυχώς – συμβαίνουν καθημερινά, αυτά τα ανασηκωμένα χέρια ψηλά στον ουρανό, αυτά τα περήφανα άλογα με τα στητά πάνω τους κορμιά έχουν ιδιαίτερο συμβολισμό σήμερα.

Διακόσια και πλέον άλογα με τους αναβάτες τους, ακόμη και παιδιά ηλικίας 2 ετών, πέρασαν συνοδεία οργάνων από την κεντρική πλατεία της Σιάτιστας ανήμερα της Παναγιάς για να τιμήσουν άλλη μια χρονιά το έθιμο.

Παρά τους δύσκολους καιρούς, οι ιππικοί όμιλοι της περιοχής (στην Σιάτιστα η εκτροφή αλόγων είναι αρκετά διαδεδομένη), έδωσαν ένα ηχηρό παρόν και καταχειροκροτήθηκαν από τον κόσμο.
Νόστιμον Ήμαρ
Ειδικά φέτος κατά γενική ομολογία, τα χωριά της Δυτικής Μακεδονίας «βούλιαξαν» από κόσμο, μετανάστες από κάθε γωνιά της γης όπου βρίσκεται εδώ και δεκαετίες διάσπαρτος ο Ελληνισμός, αλλά και οικογένειες από όλη την Ελλάδα που επέστρεψαν έστω για λίγες ημέρες στα πατρικά τους σπίτια.
Τα πανηγύρια σε όλη τη χώρα, που κορυφώνονται το Δεκαπενταύγουστο, γίνονται αφορμή για αντάμωμα απανταχού του Ελληνισμού και τα γραφικά χωριά της Ελλάδας παίρνουν άλλη μια φορά θέση στον παγκόσμιο χάρτη, δίπλα στη νοσταλγία του Απόδημου Ελληνισμού.
Προηγούμενο άρθροTO ΤΡΙΤΟ ΦΕΣΤΙΒΑΛ ΔΑΣΟΥΣ ΣΥΝΕΧΙΖΕΤΑΙ
Επόμενο άρθροΤΟ ΠΕΡΑΣΜΑ ΤΗΣ ΖΩΗΣ ΛΑΣΚΑΡΗ ΑΠΟ ΤΟ ΚΡΑΤΙΚΟ ΘΕΑΤΡΟ
Σπούδασα Νομικά, θέλοντας να γίνω δημοσιογράφος. Παράλληλα, φωτογραφία από μεράκι. Κλικ με ριπές. Γιατί η ματιά έχει μεγαλύτερη αξία από οποιοδήποτε μηχάνημα. Πρώτη στάση 1996, στα Σπορ του Βορρά του Μπούζα και στον Ελληνικό Βορρά του Μέρτζου. Δεύτερη στάση στον free press «εξώστη» του αξέχαστου Τάσου Μιχαηλίδη. Τρίτη στάση, Μάρτιο 1998, στην ιστορική εφημερίδα «Μακεδονία» και στα πολιτιστικά με αρχισυντάκτη τον άλλον αξέχαστο Χρήστο Αρνομάλλη. Και διευθυντή το Λάζαρο Χατζηνάκο. Τέλειωσα με τη «Μακεδονία» το 2006 ως διευθυντής σύνταξης της κυριακάτικης έκδοσης, όταν ακόμη η εφημερίδα πουλούσε 17.000 φύλλα. Μετά ήρθε το «Κεντρί» όπου συνεργάστηκα ως πολιτιστικός συντάκτης κι έπειτα η free press «Karfitsa» στην οποία εργάστηκα ως σύμβουλος έκδοσης από τον Φεβρουάριο του 2010 ως τον Μάιο του 2011. Από το Μάιο 2016 ως τον Μάρτιο 2018 αρθρογράφος στη thessnews. Παράλληλα, γραφείο Τύπου σε δύσκολες μάχες και λογογράφος λόγων κρίσιμων. Σταθερά, από την πρώτη του μέρα, στο thinkfree.gr, καταφύγιο λέξεων και σκέψεων. Καταφύγιο δημιουργικότητας στην εποχή που ο χώρος των ΜΜΕ έχει διαλυθεί και τα πάντα αμφισβητούνται. Καταφύγιο αξιοπιστίας και αλήθειας στην εποχή των fake news και του κιτρινισμού.

ΑΦΗΣΤΕ ΜΙΑ ΑΠΑΝΤΗΣΗ

Please enter your comment!
Please enter your name here

Αυτός ο ιστότοπος χρησιμοποιεί το Akismet για να μειώσει τα ανεπιθύμητα σχόλια. Μάθετε πώς υφίστανται επεξεργασία τα δεδομένα των σχολίων σας.