Summer lovers

0
406

Γράφει η Άντζελα Ζιούτη/[email protected]

Από το φιλί του Ιούδα μέχρι το φιλί μεταξύ δύο εραστών, το φιλί είναι πάντα μία χειρονομία που εκδηλώνει συναισθήματα και μετατρέπει τους ανθρώπους σε συγκοινωνούντα δοχεία: η τρυφερότητα, το έντονο ερωτικό πάθος, η αθώα χαρά, ο σεβασμός ή ακόμη και η προδοσία είναι μερικά μόνο από τα «ειδικά στοιχεία» που μεταφέρονται από τον έναν στον άλλον μαζί  με την ανταλλαγή ταυτοχρόνως οργανικών μεταλλικών αλάτων και σμήγματος, ουσίας που αφθονεί στο εσωτερικό μέρος των χειλιών. Δεν είναι λοιπόν περίεργο που οι περισσότεροι άνθρωποι δε θα ξεχάσουν ποτέ το πρώτο τους φιλί. Για τους πιο πολλούς δόθηκε σε ένα καλοκαιρινό πάρτι κάποιου συμμαθητή. Αυτός ο συμμαθητής είχε μία ξαδέλφη για την οποία τα αγόρια «έκοβαν φλέβες». Η καρδιά χτυπούσε δυνατά, η αγωνία γίνονταν νευρικότητα και η νευρικότητα προσμονή της ανταπόκρισης.  

Μετά σβήνανε τα φώτα και ξεκινούσε ο χορός. Το κορμί ίδρωνε από τους 40 βαθμούς θερμοκρασίας και από το κούνημα του σέικ, περιμένοντας επιτέλους να δοθεί η μεγάλη ευκαιρία. Να πέσουνε στο πικάπ τα μπλουζ.  «Χορεύετε;» ήταν η ερώτηση με τρεμάμενη φωνή και σε λίγο τα δύο σώματα ενώνονταν αγκαλιασμένα πάνω στην πίστα. Η βελόνα πάνω στον δίσκο με μια μεγάλη επιτυχία της εποχής, και ο τραγουδιστής να ακολουθεί τη μελωδία τραγουδώντας υπέροχους ερωτικούς στίχους στα ιταλικά. Κάπου στο ρεφραίν κι εκεί που κορυφώνονταν  ο αισθησιασμός που απέπνεε η αντρική μπάσα φωνή από το ηχείο, τα χείλη κολλούσαν αυθόρμητα σε ένα ατελείωτο φιλί, λες και διήρκησε δύο μέρες και δύο νύχτες. Το ζευγαράκι ντρεπόταν λίγο μετά, η κοπελίτσα κοκκίνιζε κιόλας, αλλά δε φάνηκε μέσα στο ημίφως. Όσο αγνό κι αν ήταν, το φιλί ανήκει  στην κλίμακα των χειρονομιών που οδηγούν σταδιακά αλλά σταθερά στην έκρηξη του ερωτισμού. 

Το ζευγάρι των εφήβων δεν έλεγε να κατέβει από την πίστα. Το μπλουζ ήταν το καλύτερο άλλοθι για να παραμείνουν σφιχταγκαλιασμένοι και να ανταλλάσσουν αυθόρμητα τα φιλιά τους. Η μυρωδιά του after shave του αγοριού που μόλις άρχισε να ξυρίζεται μπερδευότανε με τη μυρωδιά του νεανικού δέρματος και του απαγορευμένου για εκείνη την ηλικία αλκοόλ.

Οι δυο τους αντικριστά. Σαν τα πουλιά που θρυμματίζουν τη τροφή και τη σπρώχνουν στο στόμα για να ταΐσουν τα μικρά τους, έτσι κι αυτοί «ταΐζανε» τον εαυτό τους με ευχαρίστηση και συναισθηματική φόρτιση. Μας αρέσουν τα φιλιά. Ακόμη κι αν εκείνη τη στιγμή δεν έχουμε την επιστημονική απάντηση για το πώς το φιλί προκαλεί τέτοια γιγάντια κύματα αλλαγών στις ορμόνες μας, που «μετατρέπουν» τη μελαγχολία και την ακεφιά μας σε υπέροχη λιακάδα του μυαλού μας … 

Προηγούμενο άρθροΖητούν από την Μέρκελ την «παραίτηση» Ρέσλερ εξαιτίας των δηλώσεών του για την Ελλάδα
Επόμενο άρθροΙδού πως το κανάλι της Βουλής θα βγάλει τρελλά λεφτά!
Γεννήθηκα το Φεβρουάριο του ’68 στη Θεσσαλονίκη. Η μαμά λέει ότι εκείνη τη μέρα, χιόνιζε πολύ. Η συγκοινωνία είχε σταματήσει και το ολόλευκο αστικό τοπίο διακόπτονταν από τις βαθιές πατημασιές των περαστικών. Στην ίδια πόλη μερικά χρόνια μετά σπούδασα οικονομικά στο Αριστοτέλειο Πανεπιστήμιο. Από τα οικονομικά όμως αγάπησα πιο πολύ την ποίηση. Τον Λειβαδίτη, τον Καρούζο, τον Πρεβέρ. Γιατί η επιστήμη σε μαθαίνει πως να κουμαντάρεις τα λεφτά. Ενώ η ποίηση πως να κουμαντάρεις τη ψυχή. Το 1999 εκδόθηκε η συλλογή μου «Ο Θεός κατοικεί σε ουρανοξύστη, 31 ποιήματα της πόλης» από τον Παρατηρητή. Λίγο αργότερα το 2003 κυκλοφόρησε από τα Ελληνικά Γράμματα «Η Αρχιτεκτονική των σιωπηλών ημερών». Το πρώτο μου μυθιστόρημα εκδόθηκε από τη Φερενίκη το 2009 με τον τίτλο «Ο ήλιος στο πάτωμα». Προφητικός τίτλος για μια χώρα που κατρακύλησε κατόπιν στο ναδίρ. Αρθρογραφούσα στην Karfitsa και τώρα στο Thinkfree. Ευτυχώς που η σκέψη δεν είναι Μερσεντές να κατασχεθεί. Γιατί εδώ σκεφτόμαστε ακόμη. Ελεύθερα.

ΑΦΗΣΤΕ ΜΙΑ ΑΠΑΝΤΗΣΗ

Please enter your comment!
Please enter your name here

Αυτός ο ιστότοπος χρησιμοποιεί το Akismet για να μειώσει τα ανεπιθύμητα σχόλια. Μάθετε πώς υφίστανται επεξεργασία τα δεδομένα των σχολίων σας.