Θ. Γκιουλετζής: Ο Πάριος, η ομογένεια, η ζωή με τη μουσική και τα παιδιά που χόρευαν

0
3299

Συνέντευξη στην Κατερίνα Τζαβάρα

Ένα βιολί και μια ψυχή, λίγες χορδές και νότες

Σπάνιο να γνωρίζεις από κοντά έναν βιολονίστα, από τους καλύτερους που έβγαλε η Ελλάδα και να τον κρατάει στην αγκαλιά της ακόμα η… μάνα Σαλονίκη. Σπάνιο να σου μιλάει κι ένας μουσικός του επιπέδου του Γκιουλετζή με τόση απλότητα και γενναιοδωρία. Από τα ωδεία και τις άριστες σπουδές, στις μεγαλύτερες μουσικές σκηνές της Ελλάδας και του κόσμου.

Ο βιολονίστας του Πάριου, της Χαρούλας, του Αντώνη, του Βοσκόπουλου, της Μαρινέλλας.  Ο μουσικός που συγκίνησε τη Vanessa May και τη Yasmin Levi με το παίξιμό του. Ο επαγγελματίας, ο πατέρας, ο πιο γλυκός άνθρωπος πάνω και κάτω από τη σκηνή.

Πώς ξεκίνησε το ταξίδι της μουσικής για σένα;

Η μητέρα μου είχε και έχει μεγάλη μουσικότητα, να φανταστείς ξεκίνησε τώρα που βρήκε χρόνο να πηγαίνει στη χορωδία, ο πατέρας μου είχε κι αυτός ένα ταλέντο και  έπαιζε ακορντεόν ερασιτεχνικά. Από την αγάπη της μητέρας μου για τη μουσική ξεκίνησαν όλα.

Στο Ωδείο αρχικά μου έδωσαν φλάουτο ως πρώτο όργανο. Μετά από ένα χρόνο κάποιος είπε πως είμαι πολύ αδύνατος και τα πνευμόνια μου ίσως να μην ανταποκριθούν στις ανάγκες του πνευστού κι έτσι, ευτυχώς, με πήγανε στο βιολί. Ήμουν 6-7 χρονών.

Αργότερα, άρχισα να παίζω με φίλους, να συμμετέχω σε ροκ γκρουπάκια, σε μικρά μαγαζιά, κρυφά από τη δασκάλα μου στο ωδείο. Έβλεπε ότι αυτή μου η ενασχόληση με άλλα είδη μουσικής δεν επηρέαζε το παίξιμό μου στα κλασικά έργα και με άφηνε. Στα 17 μου δούλευα σε ένα ξενοδοχείο σαν σερβιτόρος, με άκουσε ο υπεύθυνος να παίζω βιολί… και αυτό ήταν. Η μία εμφάνιση έφερε την άλλη και έφτασα να δουλεύω στις πιο μεγάλες σκηνές της Θεσσαλονίκης όπου με είδε, ως πελάτης, ένα βράδυ ο Γιάννης Πάριος ο οποίος και με κατέβασε στην Αθήνα κι έχουμε μια συνεργασία πια 29 ετών μαζί. Θα μπορούσα να  μείνω στο εξωτερικό όταν ήμουν νεότερος, υπήρχε η υποδομή και η καθοδήγηση από την καθηγήτριά μου. Επέλεξα το δρόμο της οικογένειας, στα 25 ήμουν ήδη πατέρας και ήθελα να είμαι κοντά στα παιδιά μου. Αν με ρωτήσεις και τώρα, δεν το αλλάζω.

Πιάνεις για πρώτη φορά το βιολί στα χέρια σου στην ηλικία των επτά ετών. Θυμάσαι την αίσθηση;

Δεν θυμάμαι τίποτα από την πρώτη μου επαφή με το βιολί, πάμε πάρα πολλά χρόνια πίσω. Δεν σκέφτηκα ποτέ αν είναι δύσκολο ή όχι, είχα από την αρχή μια πολύ καλή σχέση με τον ήχο. Αυτό με συνοδεύει ακόμα και τώρα. Γιατί όλη η ιστορία με τη μουσική είναι τι ήχο έχεις, αέρας είναι αλλά η σχέση του μουσικού με τον ήχο είναι το πιο σημαντικό. Αυτή η άνεση να έχω καλό ήχο με βοήθησε να προχωρήσω και στις σπουδές μου εύκολα, παρόλο που δεν ήμουν και ο πιο επιμελής μαθητής. Η μεγάλη μου προσπάθεια με το βιολί έγινε μετά τα 16, όταν συνειδητοποίησα πως αυτό θέλω να κάνω στη ζωή μου και από τότε και για μια δεκαετία άρχισα να μελετάω και να δουλεύω συστηματικά πάνω στη μουσική.

Είχες σαν πρότυπο, τότε, κάποιον μεγάλο καλλιτέχνη;

Είχα μαγευτεί από τον τρόπο που έπαιζαν ο Κόγκαν και ο Ακάρντο. Δεν τους είχα σαν πρότυπα, προσπαθούσα να ερμηνεύσω σύμφωνα με όσα άκουγα.  Ο τρόπος που έπαιζαν με παράσερνε, είχαν ένα δυναμισμό γιατί κάπως έτσι χειρίζομαι κι εγώ το βιολί και τα πράγματα. Μικρότερος, όταν άκουγα τον Καβάκο να παίζει (είμαι λίγα χρόνια μεγαλύτερός του) «πικραινόμουν» από την υπεροχή του ταλέντου, έλεγα πού πάμε εμείς που είμαστε και μεγαλύτεροι… για δέκα χρόνια περίπου δεν άντεχα να τον ακούω, στεναχωριόμουν. Τώρα, βέβαια, που έχω κλείσει πάρα πολλά χρόνια στη σκηνή, χαίρομαι τόσο πολύ την καταξίωσή του και πηγαίνω, τον ακούω από κοντά όταν έχω την ευκαιρία.

Από τότε μέχρι σήμερα έχουν αλλάξει πολλά στο χώρο της μουσικής. Τι επιλογές έχει ένας επαγγελματίας βιολονίστας αυτή τη στιγμή στην Ελλάδα;

Είναι δύσκολο το μέλλον για τους μουσικούς, ειδικά αυτή την εποχή. Πρέπει να αγαπάς αυτό που κάνεις, να το κάνεις καλά για να μπορείς να επιβιώσεις στην Ελλάδα του σήμερα. Από τη μια υπάρχουν πολλές ορχήστρες όπου μπορεί να απορροφηθεί ένας καλός μουσικός στην κλασσική μουσική και πολλές σκηνές, μουσικές και θεατρικές όπου μπορεί να δουλέψει. Κακά τα ψέματα, όμως, ένας καλλιτέχνης θέλει να δοκιμαστεί και σε άλλο ρεπερτόριο μόνος του, πιο ελεύθερα με αυτοσχεδιασμούς και δηλώνοντας το δικό του προσωπικό στυλ. Και η ηθική απόλαυση από τη μουσική αντισταθμίζει κάπως την έλλειψη πολλών επιλογών ή  υψηλών οικονομικών απολαβών.

Ανάμεσα στους καλύτερους βιολονίστες του κόσμου βρίσκονται και 4 γυναίκες. Στην Ελλάδα οι γυναίκες τολμούν να ασχοληθούν σοβαρά με το βιολί;

Οι γυναίκες ασχολούνται περισσότερο με το βιολί. Μιλώντας και σαν καθηγητής, τόσα χρόνια στα ωδεία συναντούσα περισσότερα κορίτσια. Είναι πιο πειθαρχημένα, επιμελή και ολοκληρώνουν πιο εύκολα τις σπουδές τους από ότι τα αγόρια. Αυτή τη στιγμή η Αρετή Ζούλα κάνει διεθνή καριέρα, ζει στο Μανχάταν και είναι μέλος του Juilliard String Quartet.

Έχεις συνεργαστεί με τους  καλύτερους σύγχρονους ερμηνευτές. Τεράστια μεγέθη, με ισχυρή προσωπικότητα. Ανήκεις κι εσύ στους κορυφαίους μουσικούς. Ποιος δίνει την κατεύθυνση, ποιος έχει τον τελικό λόγο σε μία παράσταση; Πόσο δεκτικοί είναι;

Οι  καλλιτέχνες αυτού του βεληνεκούς έχουν τον πρώτο και τον τελευταίο λόγο. Ίσως κάποιοι που δεν μπορούν να εξηγήσουν μουσικά σε μία πρόβα αυτό που θέλουν, γιατί δεν είναι μουσικοί οι άνθρωποι, παραχωρούν το ρόλο αυτό στο μαέστρο τους. Ο σπουδαίος καλλιτέχνης θα ζητήσει τη διαφορετική άποψη που μπορεί να του προτείνεις και θα κρατήσει αυτό που του ταιριάζει. Προσωπικά, έχουν ταιριάξει οι μουσικές, οι επιθυμίες και η προσέγγισή μας στα τραγούδια με τη Χαρούλα Αλεξίου και τον Γιάννη Πάριο, γι’ αυτό και κρατάει τόσα χρόνια η συνεργασία μας. Αγαπούν τα τραγούδια και δίνονται ολόψυχα.

Το σλάιντ απαιτεί την χρήση JavaScript.

Έχεις κρατήσει κάτι σημαντικό, κάτι που άλλαξε την οπτική ή  τον τρόπο που παίζεις, από κάποιον/α από τους καλλιτέχνες αυτούς;

Σαν εκτελεστής, ήμουν έτοιμος. Με βοήθησαν στο να βλέπω τη συνολική εικόνα μιας παράστασης, όχι μόνο τα επιμέρους στοιχεία. Πώς θα παρασύρουμε το κοινό να βιώσει όλα τα συναισθήματα μέσα από τη μουσική. Πρόκειται για μεγάλους καλλιτέχνες, ψαγμένους, με απίστευτες γνώσεις και εμπειρία. Είμαι πολύ τυχερός που συνεργάστηκα μαζί τους.

Η πιο συγκινητική στιγμή στη σκηνή ;

Έπαιζα στην Ασπροβάλτα πριν πολλά χρόνια, ένα πολύ γρήγορο τσιγγάνικο σόλο, όπου ο κόσμος δεν μπορεί να συμμετέχει αλλιώς παρά μόνο να ακούσει. Στην περιοχή λειτουργούσαν κατασκηνώσεις για ΑΜΕΑ και τα παιδιά ερχόταν συχνά στις πρόβες κι έφευγαν νωρίς. Ένα βράδυ, όπως  παίζω, με κλειστά μάτια, αντιλαμβάνομαι, πως κάτι συμβαίνει. Ανοίγω τα μάτια μου και βλέπω γύρω μου αυτά τα 20 παιδιά, μπορεί και παραπάνω, να χορεύουν το καθένα στον δικό του προσωπικό ρυθμό, αυτό το κομμάτι που δεν χορεύεται! Δεν υπάρχει κάτι άλλο πιο σημαντικό επί σκηνής.

Η μουσική λειτουργεί θεραπευτικά και υποστηρικτικά στην αντιμετώπιση πολλών ασθενειών.

Ναι, λειτουργεί κατευθείαν στην ψυχή του ανθρώπου. Κάποτε σε ένα σπίτι που επισκέφτηκα για την αγορά ενός βιολιού, με άκουσε ο γιος της ιδιοκτήτριας στο επάνω όροφο και ζήτησε διστακτικά αν γίνεται να ανέβω επάνω και να παίξω λίγο για αυτόν. Είχε μείνει ανάπηρος από τον αυχένα και κάτω, μετά από ένα ατύχημα. Έπαιξα με όλη μου την καρδιά για αυτόν, τη γυναίκα και την κόρη του. Ήμουν σοκαρισμένος, είδα έναν γίγαντα καθηλωμένο στο κρεβάτι να ελευθερώνει την ψυχή του.

Έχετε δημιουργήσει το Trio Mouzikanti, μια παρέα εκλεκτών μουσικών με τον Μανώλη Καραντίνη (μπουζούκι) και τον Αχιλλέα Σοφούδη (φωνή, πιάνο) και κάνετε live εμφανίσεις σε όλη την Ελλάδα και στο εξωτερικό. Πες μου για αυτή την εμπειρία.

Το όνομα ήταν δική μου ιδέα και θέλησα να αστειευτώ με την ονομασία των παλιών μουσικών στα πανηγύρια, των μουζικάντηδων. Γνωριζόμασταν με τον Αχιλλέα, παίζαμε εδώ στη Θεσσαλονίκη στο Oval και ταιριάξαμε αμέσως! Χωρίς πρόβα! Στη συνέχεια, κάλεσα σε μια συναυλία τον Μανώλη να παίξει μαζί μας, χωρίς να γνωρίζει τον Αχιλλέα και ταίριαξαν πάλι αμέσως οι μουσικές, το στυλ, η πρόθεσή μας απέναντι στον κόσμο. Ήταν μαγικό. Ο Μανώλης είναι τεράστιο ταλέντο, παγκόσμιας εμβέλειας.  Έχουμε γυρίσει όλη την Ελλάδα και δίνουμε συναυλίες και στο εξωτερικό, όπου η ανταπόκριση του κόσμου είναι δυνατή, συγκινητική. Σου φιλούν το χέρι, σε καλούν στο σπίτι τους, νοσταλγούν την Ελλάδα, τη μουσική μας, τη γλώσσα μας.

Ετοιμάζεις κάτι δισκογραφικά; Τα μελλοντικά σχέδια;

Ένα προσωπικό cd, είναι στα σχέδιά μου. Μου το ζητάει κι ο κόσμος. Έχω το υλικό, έχω τις συνεργασίες και ψάχνω… το χρόνο. Είναι μία άλλη κατάσταση, πρέπει να επιλέξεις τα κομμάτια, να εκτελέσεις, να συνευρεθείς με ανθρώπους. Χρειάζεται οργάνωση και αφοσίωση.

Έχετε δημιουργήσει μια υπέροχη οικογένεια με τη σύζυγό σου Εύα και τα τρία σας παιδιά, τη Μαρία, τον Νίκο και τον Μιχαήλ. Οι γιοί σου είναι κι αυτοί επαγγελματίες βιολονίστες. Είσαι αυστηρός μαζί τους ή προστατευτικός; Έχεις το άγχος της σύγκρισης με τη δική σου πορεία?

Τα παιδιά μου, όπως κι εγώ, μεγάλωσαν μέσα στη μουσική και την αγάπησαν και χαίρομαι πολύ για αυτό. Και μόνο που έχουν γίνει σωστοί ακροατές και όχι μόνο βιολιστές, είναι πολύ σημαντικό.  Είναι πολύ καλοί, έχουν ταλέντο και έχουν κριτήριο να καταλαβαίνουν, χωρίς να χρειάζεται να παρεμβαίνω με παρατηρήσεις. Αρκεί ένα βλέμμα μου και συνεννοούμαστε. Δεν έχω κανένα άγχος σύγκρισης, θέλω τα παιδιά μου να με ξεπεράσουν! Ποιος γονιός δεν επιθυμεί να γίνουν τα παιδιά του καλύτερα;

Υπάρχει κάποια συνεργασία που ονειρεύεσαι και δεν έχει πραγματοποιηθεί ακόμα;

Στην Ελλάδα δεν υπάρχουν τέτοιες συνεργασίες. Ίσως μόνο με την Άννα Βίσση δεν έχω συνεργαστεί. Από το εξωτερικό θα ήθελα πολύ να παίξω μαζί με την Yasmin Levy. Συναντηθήκαμε στο πλαίσιο μιας συναυλίας στο Τελ Αβίβ που έπαιζα με τον Γιάννη Κότσιρα, με είδε και πήρε τη μητέρα της στο τηλέφωνο για να με ακούσει live την ώρα της συναυλίας. Στο τέλος του φεστιβάλ πήγα να της πω πόσο πολύ μου άρεσε…αλλά με πρόλαβε εκείνη!

Τα τελευταία χρόνια συνεργάζεσαι με τον Αντώνη Ρέμο. Πες μας λίγα λόγια για αυτή τη συνεργασία και τις ταμπέλες που ακόμη μας χωρίζουν σε δύο στρατόπεδα: οι εμπορικοί και οι έντεχνοι…

Από σπουδαστής έμαθα να ανταγωνίζομαι μόνο τον εαυτό μου και όχι τους άλλους. Όποιο είδος μουσικής κι αν ακούσω, λαϊκό, ρεμπέτικο ή country  αμερικάνικο, θα το προσεγγίσω με την ίδια σοβαρότητα και το δικό μου στυλ. Κλείνω τα αυτιά σε όσους προσπαθούν να επιτύχουν κάτι μέσα από αυτό το διαχωρισμό και παίζω τη μουσική μου. Αυτό θα ήθελα να κάνω μέχρι και τα 105 μου! Είμαι ευτυχισμένος. Σχετικά με τον Αντώνη Ρέμο, έχω να πω πως είναι ο σπουδαιότερος της νέας γενιάς τραγουδιστών και η επιτυχία του δεν είναι καθόλου τυχαία. Έχει τεράστιο βάθος σαν μουσικός, σκέψη, γνωρίζει τι θέλει και πετυχαίνει καταπληκτικές συνεργασίες. Έχει το ταλέντο να επιλέγει τους κατάλληλους μουσικούς και τραγουδιστές και μαθαίνει συνέχεια δίπλα στους μεγαλύτερους. Τιμά τους συνεργάτες του και είμαι πολύ χαρούμενος που παίζουμε μαζί.

Αν σου ζητούσα να μου περιγράψεις την πορεία σου μέχρι σήμερα με τρεις λέξεις, ποιες θα ήταν?

Χαρά, δουλειά, ανταμοιβή.

*Ο Θάνος Γκιουλετζής εμφανίζεται με τον Αντώνη Ρέμο στην Πύλη Αξιού. Με τον Αχιλλέα Σοφούδη μας κρατούν μελωδική συντροφιά τις καθημερινές στο Oval, στο κέντρο της Θεσσαλονίκης. Με το TRIO MOYZIKANTI κάνουν περιοδεία σε Ελλάδα και εξωτερικό. Συμμετέχει στην ηχογράφηση των cd μουσικών παραμυθιών με τελευταίο τα  «Νανουρίσματα», σε στίχους  του Ιωάννη Πάττα και της Χρύσας Σκοπελίτου και μουσική του Παναγιώτη Γιατράκου, όπου τραγουδούν  η Γλυκερία, ο Γιάννης Κότσιρας, η Μελίνα Ασλανίδου κ.ά.

Προηγούμενο άρθροΕσύ βάζεις γκολ με κλειστά μάτια;
Επόμενο άρθροΒόλτα στη Θεσσαλονίκη του επιχειρείν
Γεννήθηκε και ζει στη Θεσσαλονίκη. Είναι απόφοιτος του Αμερικανικού Κολλεγίου Ανατόλια, αριστούχος του Παιδαγωγικού Τμήματος Νηπιαγωγών του ΑΠΘ, του τμήματος μετεκπαίδευσης στη Γενική Αγωγή του Διδασκαλείου του ΑΠΘ και καθηγήτρια αγγλικής γλώσσας, με σπουδές φωνητικής και πιάνου. Κατέχει πιστοποιητικό κατάρτισης στη Δημιουργική Γραφή και Εκπαίδευση από τη Δομή Δία Βίου Μάθησης του ΑΠΘ. Είναι κάτοχος master από το ΤΕΦΑΑ του ΑΠΘ με ειδίκευση στα προγράμματα φυσικής δραστηριότητας και αγωγής υγείας για παιδιά προσχολικής και σχολικής ηλικίας. Εργάστηκε στην ιδιωτική και δημόσια εκπαίδευση σε θέσεις διδακτικές και διοικητικές. Σήμερα εργάζεται ως νηπιαγωγός, είναι συγγραφέας παιδικών και εκπαιδευτικών βιβλίων και παραδίδει επιμορφωτικά σεμινάρια Διδακτικής της Παιδαγωγικής. Είναι μέλος του Ελληνικού Τμήματος της ΙΒΒΥ (International Board on Books for Young People) - Κύκλος του Ελληνικού Παιδικού Βιβλίου, της SCBWI (Society of Children's Book Writers and Illustrators) και αρθρογραφεί σε εκπαιδευτικά blogs και ηλεκτρονικά έντυπα ποικίλης ύλης. Από τις εκδόσεις βιβλιοΔΙΑΠΛΟΥΣ έχουν εκδοθεί 23 έργα της. Αναλυτική εργογραφία της μπορείτε να βρείτε στο http://www.biblionet.gr/author/73015/%CE%91%CE%B9%CE%BA%CE%B1%CF%84%CE%B5%CF%81%CE%AF%CE%BD%CE%B7_%CE%A4%CE%B6%CE%B1%CE%B2%CE%AC%CF%81%CE%B1

ΑΦΗΣΤΕ ΜΙΑ ΑΠΑΝΤΗΣΗ

Please enter your comment!
Please enter your name here

Αυτός ο ιστότοπος χρησιμοποιεί το Akismet για να μειώσει τα ανεπιθύμητα σχόλια. Μάθετε πώς υφίστανται επεξεργασία τα δεδομένα των σχολίων σας.