Ο ΤΡΑΜΠ, Ο ΜΟΥΡ ΚΑΙ Η ΕΛΛΑΔΑ

0
1199

TRUMP MOORE

Γράφει ο Γιάννης Θ. Κεσσόπουλος / [email protected]

Πολύ καλά τα λέει ο σκηνοθέτης Μάικλ Μουρ με τους 5 λόγους για τους οποίους πιστεύει ότι ο Τραμπ θα κερδίσει τις αμερικανικές προεδρικές εκλογές. Κι εγώ δεν είμαι… Τραμπ, αλλά πιστεύω ότι θα κερδίσει. Δύο από αυτούς ισχύουν για Ελλάδα και Ευρώπη, όπου ο πολιτικός κόσμος παρακολουθεί το έργο της ανόδου των άκρων αλλά, παρότι το ‘χουμε ξαναδεί, αδυνατεί να αντιδράσει.

«Το πρόβλημα δεν είναι ο Τραμπ, αλλά η Χίλαρι» λέει ο Μουρ. Παραφράζοντας θα λέγαμε ότι το πρόβλημα δεν είναι τα άκρα αλλά το λεγόμενο δημοκρατικό τόξο. «Η ψήφος της υπέρ του πολέμου στο Ιράκ με έκανε να ορκιστώ ότι δεν θα την ψηφίσω ποτέ» γράφει. Η ψήφος υπέρ του οικονομικού εξανδραποδισμού των πολιτών (εργαζομένων και επιχειρηματιών) μέσω της άμετρης φορολογίας, είναι η αναγωγή στην πατρίδα μας. Η πολιτική της Γερμανίας που έχει βγάλει από το κάδρο τον άνθρωπο, την οποία ακολουθούν όλες οι ευρωπαϊκές κυβερνήσεις, είναι η αναγωγή σε ευρωπαϊκό επίπεδο.

Σύμφωνα με τον Μουρ, όλες οι υποσχέσεις υπέρ των δικαιωμάτων των μειονοτήτων εν γένει τραυμάτισαν την περηφάνια του κλασικού Αμερικανού. Κι εδώ κάτι ανάλογο: η θεοποίηση των δικαιωμάτων κάθε είδους μειοψηφίας, σε βάρος της εκάστοτε πλειοψηφίας, έχει «εγκαθιδρύσει» κάτι περισσότερο από δυσαρέσκεια: απογοήτευση –από το η Ελλάδα ανήκει στους Έλληνες φτάσαμε στο η Ελλάδα ανήκει σε όλους τους άλλους πλην των Ελλήνων (κλασικά παραδείγματα η διαχείριση του μεταναστευτικού και των no borders).

Αν λάβουμε υπόψη και ότι στην 51η πολιτεία των ΗΠΑ έχουμε ήδη ψηφίσει ως ριάλιτι («άντε, θα ψηφίσω Τραμπ για να δω τι θα συμβεί») τον Ιανουάριο 2015, τότε λοιπόν να μην απορεί κανείς για όσα ζούμε και για όσα μέλλει να ζήσουμε.

Πρώτη δημοσίευση: εφημερίδα thessnews, φύλλο 30.7.2016

Προηγούμενο άρθροΑΙΣΧΥΛΕΙΑ 2016
Επόμενο άρθροΚΑΛΟΚΑΙΡΙΝΗ ΠΕΡΙΟΔΕΙΑ ΤΗΣ «ΑΝΤΙΓΟΝΗΣ» TOY JEAN ANOUILH
Σπούδασα νομικά στο ΑΠΘ, θέλοντας να γίνω δημοσιογράφος. Παράλληλα, φωτογραφία από μεράκι. Κλικ με ριπές. Γιατί η ματιά έχει μεγαλύτερη αξία από οποιοδήποτε μηχάνημα. Πρώτη στάση 1996, στα Σπορ του Βορρά του Μπούζα και στον Ελληνικό Βορρά του Μέρτζου. Δεύτερη στάση στον free press «εξώστη» του αξέχαστου Τάσου Μιχαηλίδη. Τρίτη στάση, Μάρτιο 1998, στην ιστορική εφημερίδα «Μακεδονία» και στα πολιτιστικά με αρχισυντάκτη τον άλλον αξέχαστο Χρήστο Αρνομάλλη (πολιτιστικός ρεπόρτερ, προϊστάμενος πολιτιστικού, συντάκτης ύλης πολιτικού, αρθρογράφος). Και διευθυντή τον αείμνηστο Λάζαρο Χατζηνάκο. Τέλειωσα με τη «Μακεδονία» το 2006 ως διευθυντής σύνταξης της κυριακάτικης έκδοσης, όταν ακόμη η εφημερίδα πουλούσε 17.000 φύλλα. Μετά ήρθε το «Κεντρί» όπου συνεργάστηκα ως πολιτιστικός συντάκτης κι έπειτα η free press «Karfitsa» στην οποία εργάστηκα ως διευθυντής από τον Φεβρουάριο του 2010 ως τον Μάιο του 2011. Από το Μάιο 2016 ως τον Μάρτιο 2018 αρθρογράφος στη thessnews. Παράλληλα, όλα αυτά τα χρόνια, γραφείο Τύπου σε δύσκολες μάχες (Νομαρχία Θεσσαλονίκης, Περιφέρεια Κεντρικής Μακεδονίας, Δήμος Δέλτα) και λογογράφος λόγων κρίσιμων. Σταθερά, από την πρώτη του μέρα, στο thinkfree.gr, καταφύγιο λέξεων και σκέψεων. Καταφύγιο δημιουργικότητας στην εποχή που ο χώρος των ΜΜΕ έχει διαλυθεί και τα πάντα αμφισβητούνται. Καταφύγιο αξιοπιστίας και αλήθειας στην εποχή των fake news και του κιτρινισμού. https://www.facebook.com/gkessopoulos

ΑΦΗΣΤΕ ΜΙΑ ΑΠΑΝΤΗΣΗ

Please enter your comment!
Please enter your name here

Αυτός ο ιστότοπος χρησιμοποιεί το Akismet για να μειώσει τα ανεπιθύμητα σχόλια. Μάθετε πώς υφίστανται επεξεργασία τα δεδομένα των σχολίων σας.