ΘΕΛΩ ΑΔΥΝΑΜΟ ΠΡΟΕΔΡΟ ΕΚΛΕΓΜΕΝΟ ΑΠΟ ΤΟ ΛΑΟ. ΓΙΝΕΤΑΙ;

0
915

tsipras

Γράφει ο Γιάννης Θ. Κεσσόπουλος / [email protected]

Πολλά μπορεί να σχολιάσει κανείς για τη συνέντευξη του Αλέξη Τσίπρα στον ΣΚΑΪ. Θα μείνω μόνο σε δύο σημεία που έχουν κάτι που τα «δένει» μεταξύ τους και που δεν σχολιάστηκαν μέχρι στιγμής. Και που δείχνουν τη μετριότητα στην οποία έχει περιπέσει ο δημόσιος και πολιτικός λόγος. Και οι τύχες μας.

«Όταν έχεις τη δυνατότητα να εκλεγείς κοινοτάρχη, όταν έχεις τη δυνατότητα να εκλέγεις δήμαρχο, να μην έχεις άποψη για τον Πρόεδρο της Δημοκρατίας;» διερωτήθηκε ο πρωθυπουργός, απαντώντας στο θέμα της απευθείας εκλογής του ΠτΔ από το λαό. Κι αμέσως μετά μιλώντας για το θέμα των αρμοδιοτήτων του ΠτΔ, αποσαφηνίζει ότι δεν επιθυμεί δυαρχία

Ως πολυτεχνίτης ας πούμε ότι δεν όφειλε να γνωρίζει, αλλά ως πολιτικός θα έπρεπε να γνωρίζει ότι στη δημοκρατία η λαϊκή κυριαρχία είναι θεμελιώδης. Κοινοτάρχες πια δεν εκλέγονται ελέω Καλλικράτη, αλλά τόσο εκείνοι όσο και οι δήμαρχοι εκλέγονται από μικρότερο εκλογικό σώμα από ότι μια κυβέρνηση ή ένας ΠτΔ που εκλέγονται από το σύνολο του εκλογικού σώματος της χώρας. Επομένως, ένας ΠτΔ εκλεγμένος από τους πολίτες, αποτελεί αυτομάτως ένα πόλο πολιτικής εξουσίας ευθέως ανταγωνιστικό προς την εκάστοτε κυβέρνηση μιας και αντλεί την ισχύ του απευθείας από το λαό.  Αλλάζει το ίδιο το πολίτευμα. Εάν λοιπόν δεν επιθυμείς δυαρχία, τότε λογικά δεν θα έπρεπε να τάσσεσαι υπέρ της απευθείας εκλογής. Εφόσον το κάνεις, είσαι ή αδαής ή λαϊκιστής.

Κάτι ανάλογο κάνει και με το θέμα του δημοψηφίσματος. Μίλησε για «ενίσχυση του λαϊκού παράγοντα, όπως δημοψηφίσματα». Είπα μάλιστα ότι αν και δημοψήφισμα για τη συνταγματική αναθεώρηση δεν προβλέπεται, εντούτοις «το δημοψήφισμα ενδεχομένως να γίνει συμβουλευτικά».

Και πάλι κανονικά το αποτέλεσμα ενός δημοψηφίσματος δεν μπορεί παρά να είναι δεσμευτικό για μια κυβέρνηση. Γι’ αυτό το αποφεύγεις, εφόσον ξέρεις που θέλεις να οδηγήσεις την πατρίδα σου. Αν θέλεις «συμβουλευτικά» κάνεις μια σοβαρή δημοσκόπηση. Όχι δημοψήφισμα. Κανονικά, όχι στη χώρα που το «ΟΧΙ» έγινε «ΝΑΙ», στη χώρα της ελαφράς αυταπάτης και του λαϊκιστικού ρομαντισμού… *

 

*Να ρε συ γιατί πέρσι έκανε δημοψήφισμα και δεν ακολούθησε το αποτέλεσμά του… Συμβουλευτικά το έκανε. Αλλά δεν είσαι υποχρεωμένος σου λέει να ακολουθείς τις συμβουλές…

ΥΓ: Αν κάνω λάθος, πείτε το μου… Πλιιζ…

Προηγούμενο άρθρο«WEST SIDE STORY» ΣΤΟ ΜΕΓΑΡΟ ΜΟΥΣΙΚΗΣ ΑΘΗΝΩΝ
Επόμενο άρθροΟ ΒΑΣΙΛΗΣ ΠΡΑΤΣΙΝΑΚΗΣ ΣΤΟ ΨΑΡΟΚΟΚΑΛΟ
Σπούδασα Νομικά, θέλοντας να γίνω δημοσιογράφος. Παράλληλα, φωτογραφία από μεράκι. Κλικ με ριπές. Γιατί η ματιά έχει μεγαλύτερη αξία από οποιοδήποτε μηχάνημα. Πρώτη στάση 1996, στα Σπορ του Βορρά του Μπούζα και στον Ελληνικό Βορρά του Μέρτζου. Δεύτερη στάση στον free press «εξώστη» του αξέχαστου Τάσου Μιχαηλίδη. Τρίτη στάση, Μάρτιο 1998, στην ιστορική εφημερίδα «Μακεδονία» και στα πολιτιστικά με αρχισυντάκτη τον άλλον αξέχαστο Χρήστο Αρνομάλλη. Και διευθυντή το Λάζαρο Χατζηνάκο. Τέλειωσα με τη «Μακεδονία» το 2006 ως διευθυντής σύνταξης της κυριακάτικης έκδοσης, όταν ακόμη η εφημερίδα πουλούσε 17.000 φύλλα. Μετά ήρθε το «Κεντρί» όπου συνεργάστηκα ως πολιτιστικός συντάκτης κι έπειτα η free press «Karfitsa» στην οποία εργάστηκα ως σύμβουλος έκδοσης από τον Φεβρουάριο του 2010 ως τον Μάιο του 2011. Από το Μάιο 2016 ως τον Μάρτιο 2018 αρθρογράφος στη thessnews. Παράλληλα, γραφείο Τύπου σε δύσκολες μάχες και λογογράφος λόγων κρίσιμων. Σταθερά, από την πρώτη του μέρα, στο thinkfree.gr, καταφύγιο λέξεων και σκέψεων. Καταφύγιο δημιουργικότητας στην εποχή που ο χώρος των ΜΜΕ έχει διαλυθεί και τα πάντα αμφισβητούνται. Καταφύγιο αξιοπιστίας και αλήθειας στην εποχή των fake news και του κιτρινισμού.

ΑΦΗΣΤΕ ΜΙΑ ΑΠΑΝΤΗΣΗ

Please enter your comment!
Please enter your name here

Αυτός ο ιστότοπος χρησιμοποιεί το Akismet για να μειώσει τα ανεπιθύμητα σχόλια. Μάθετε πώς υφίστανται επεξεργασία τα δεδομένα των σχολίων σας.