Η ΚΡΗΤΗ, Ο ΨΑΡΑΝΤΩΝΗΣ ΚΑΙ Η ΝΙΚΗ ΞΥΛΟΥΡΗ

0
10183

niki xylouri psarantonis

Συνέντευξη στη Στεφανία Τσολάκη

Βλέποντας την κανείς, αντιλαμβάνεται ότι μάλλον  πρόκειται για ένα  εσωστρεφές άτομο, όταν δε τραγουδά και παίζει (μπεντίρ, στάμνα) αποπνέει μια  απίστευτη νηνεμία. Οι κινήσεις της, ο ήχος της φωνής της. Άλλωτε πάλι αποπνέει μια ήσυχη δύναμη. Για κάποιους -στην Κρήτη- εξακολουθεί να είναι η Ψαρονίκη, η κόρη του Ψαραντώνη, για άλλους  είναι η Νίκη Ξυλούρη. Συναντηθήκαμε σε ένα σύντομο ταξίδι μου στο Ηράκλειο, με παρέλαβε από τον Αγ. Μηνά και σχεδόν με ξενάγησε στην πόλη. Δεν δίνει συχνά συνεντεύξεις και τολμώ να πω ότι ίσως αυτή να είναι και η πιο προσωπική. Μητέρα δυο παιδιών, αγαπάει τη φύση, τον βασιλικό, μπορεί να ζήσει οπουδήποτε αρκεί να βλέπει ουρανό, γεμίζει ενέργεια σκεπτόμενη το ήλιο και την  ζεστασιά του. Και από χρώματα; τη ρωτάω.  -Αγαπάω το κόκκινο και το μαύρο…

Πως  μπορεί να νιώθει ένα παιδί όταν απο επτά ετών τραγουδά μπροστά σε τόσο μεγάλο κοινό; Για  μένα  ήταν κάτι απόλυτα φυσικό, δε θεωρούσα ότι έκανα κάτι ιδιαίτερο. Υπήρξανε κάποιες στιγμές που είχα την αίσθηση ότι κάνω κάτι άλλο από τα παιδιά της ηλικίας μου αλλά ως εκεί.

Βρίσκατε ενδιαφέρον στο να παίξετε με τα παιδιά της ηλικίας σας; Φυσικά. Πολλές φορές οργάνωνα εκδηλώσεις, αυτοσχέδιες παραστάσεις, έκανα ομάδες στο χωριό και παίζαμε θέατρο. Το έναυσμα ήταν όταν είχε πάει η μάνα μου στην Αθήνα σε μια παράσταση και επιστρέφοντας έφερε το πρόγραμμα, αν θυμάμαι καλά έπαιζε η Βουγιουκλάκη. Εντυπωσιάστηκα πολύ από τα κοστούμια. Άλλες φορές κρατούσα ατάκες που άκουγα στην τηλεόραση. Γενικά δεν ήμουν ντροπαλό παιδί, ούτε κλειστό.

Ποια ήταν η δική σας οικογενειακή πραγματικότητα, με πατέρα τον Ψαραντώνη;  Κυρίως ο πατέρας μου έλειπε, λόγω δουλειάς. Όταν όμως ήτανε στο σπίτι στο χωριό, για μένα ήτανε γιορτή. Θυμάμαι όταν ήταν να φύγει, δεν τον άφηνα, τον κρατούσα από το παντελόνι. Ήταν πολύ καλός σαν πατέρας, δεν μου χαλούσε χατίρι, μπορούσα να επικοινωνήσω μαζί του, περνούσα ωραία. Μετά την εφηβεία ήταν πιο αυστηρός μαζί μου και για τα μουσικά ακούσματα και για κάποιες συνεργασίες που είχα κάνει.  Σε κάποια θέματα είχε τη νοοτροπία του Ανωγειανού,  σε κάποια άλλα είναι  τόσο φιλελεύθερος που ακόμα και μένα με σοκάρει. (γέλια)

Πέντε αδέλφια, αδυναμίες υπήρχαν; Ναι, υπήρξε αμοιβαία αδυναμία με τον πατέρα μου.

Η συνεργασία σας, σας έχει φέρει ποτέ σε ρήξη; Η επικοινωνία είναι τόσο καλή που δεν προέκυψε ποτέ ρήξη. Η μόνη  διαφωνία που είχα ήταν για ορισμένες συνεργασίες του πατέρα μου. Ο Ψαραντώνης είναι πολύ καλός και  δε μπορεί να πει «όχι».

xylouri1

Έχετε τραγουδήσει τα τραγούδια του ντοκιμαντέρ «Οι γυναίκες με τα μαύρα», ενώ γράψατε και τη μουσική για  ντοκιμαντέρ αφιερωμένο στη Γαύδο… Ναι, έχω τραγουδήσει τα τραγούδια του ντοκιμαντέρ «Γυναίκες με τα μαύρα». Για την Γαύδο επειδή έχω μείνει  και με έχει συγκινήσει ο τόπος εκεί, μου βγήκε αβίαστα. Οι εικόνες, η αίσθηση του τόπου μου έβγαλαν μια μελωδία και έτσι έγραψα τη μουσική.

Εξακολουθείτε να γράφετε μουσική; Ναι,  μου έρχονται μελωδίες και τις ηχογραφώ.

Έχετε σκεφτεί  ποτέ να «ξεφύγετε» από την παραδοσιακή μουσική; Ναι το έχω σκεφτεί, είμαι ανοιχτή σε αυτό το ενδεχόμενο. Φυσικά η παράδοση συμβάλλει σημαντικά στο να έχεις μια αναφορά για το ποιος είσαι και από που προέρχεσαι, ούτως η άλλως όμως την  κουβαλάς, είναι σαν ιδίωμα, είναι ο τόπος σου. Ναι, δεν το αποκλείω  να ασχοληθώ και με κάποιο άλλο είδος μουσικής  και υπάρχουν πολλοί ήχοι που μου αρέσουν.

Πρόσφατα βιώσατε κάποιες απώλειες αγαπημένων σας ανθρώπων; Πως το διαχειρίζεστε;  Δεν το διαχειρίζομαι… (παύση) Δυσκολεύομαι πολύ, γίνομαι ίσως πιο εσωστρεφής. Ας πούμε, από τότε που έχασα την αγαπημένη μου θεία, τη Ζουμπουλιά (αδερφή του Ψαραντώνη), που έμενε στο χωριό, έκτοτε δεν έχω ξαναπάει. Δυσκολεύομαι, κυρίως γιατί ήταν ένας άνθρωπος που δεν ήταν έτοιμος για αυτό. Δεν το ήθελε. Από την άλλη ο Γιώργης (γιος του Νίκου Ξυλούρη), σε τροχαίο στην Αττική οδό. Αυτό που έχω καταλάβει πια,  είναι ότι πρέπει να είμαστε έτοιμοι για όλα και να μη θεωρούμε τη ζωή δεδομένη.

Πέρασε ποτέ από το μυαλό σας, πως θα μπορούσε να είναι η μουσική σας πορεία, «μετά» τον Ψαραντώνη; Δε μπορώ να το σκεφτώ.  Δε θέλω. Θεωρώ σίγουρα ότι όσα χρόνια και αν περάσουν η μουσική του θα υπάρχει και μέσα από αυτήν θα υπάρχει κι ο ίδιος. Δεν πιστεύω  ότι  κανείς από εμάς μπορεί να συνεχίσει το έργο του, καθένας είναι μοναδικός. Και από την άλλη έχει να κάνει με τα μεγέθη. Το μέγεθος αυτό, την αλήθεια και την δύναμη αυτής της μουσικής που βγάζει ένας άνθρωπος δε μπορεί να το συνεχίσει κάποιος άλλος. Τον Ψαραντώνη τον θεωρώ θεό της μουσικής -όχι επειδή είμαι κόρη του- έτσι θα ήταν για εμένα ούτως η άλλως. Ο πατέρας μου έχει μια θρησκευτική ευλάβεια σε αυτό που κάνει!

Πιστεύεται ότι ο κόσμος ακούει μουσική σύμφωνα με αυτό που αισθάνεται εκείνη τη στιγμή  ή σύμφωνα με αυτό που θα ήθελε να νιώθει;  Δεν ξέρω για τον  κόσμο, πάντως εγώ ακούω σύμφωνα με αυτό που αισθάνομαι.  Μου αρέσει να ακούω «αληθινή» μουσική.  Όταν ένα τραγούδι είναι κατασκευασμένο για να  «γίνει» ή για να σου προκαλέσει μια συγκίνηση, νομίζω το αισθάνομαι. Πες με τα χρόνια, πες το ένστικτο. Υπάρχουν πολλά τέτοια τραγούδια τα οποία περνάνε πολύ στον κόσμο και  θεωρούνται  και ποιοτικά, αυτά δε με συγκινούν. Όταν  όμως  κάτι είναι αληθινό  εμένα με αγγίζει , ότι ήχος και αν είναι.

Εσείς λύρα, εμείς κεμετζέ. Δυο πολιτισμοί συναντιόνται. Σας αρέσει η ποντιακή μουσική; Ναι, μου αρέσουν  τα ποντιακά και όχι μόνο σαν μουσική. Απίστευτη φωνή και μοναδική  τεχνική (original ποντιακή), ήταν ο Χρύσανθος. Απίστευτος!  Πιστεύω ότι  δεν τον ξέρεις  τόσος κόσμος όσος  θα έπρεπε για το εκτόπισμα του. Τον Χρύσανθο τον είχε μελετήσει πολύ ο Strato Demetrio, ελληνικής καταγωγής, έχει γεννηθεί στην Αίγυπτο, ο οποίος έκανε καριέρα στην Ιταλία τη δεκαετία του 70’ και ήταν το νούμερο 1. Να φανταστείς τον φωνάζανε «Η φωνή». Εκείνος μελέτησε τον Χρύσανθο πάρα πολύ και το τόνιζε κι ο ίδιος. Ήταν πολύ μπροστά ο Χρύσανθος για την εποχή εκείνη.

Βλέπετε τα παιδιά σας να συνεχίζουν την οικογενειακή παράδοση; Δεν ξέρω, θέλω πολύ να παίζουν, να τραγουδάνε. Πιστεύω ότι η μουσική είναι θεραπεία, σε κάνει να νιώθεις πιο ωραία..

Τα άμεσα σχέδια τι περιλαμβάνουν; Το καλοκαίρι συναυλίες. Δισκογραφικά, θα παρουσιάσουμε  έναν διπλό δίσκο  τον «Ερωτόκριτο», μαζί με τον πατέρα μου.

Τι σας συγκινεί περισσότερο σε αυτό το «έπος», όπως το χαρακτηρίζει ο Δ. Αποστολάκης;  Πιο πολύ  οι δοκιμασίες  του κάθε προσώπου.

Η επόμενη μας συνάντηση …4 /8 στο camping του Αρμενιστή, στην Χαλκιδική!

Για περισσότερες πληροφορίες κλικ εδώ: https://www.facebook.com/Niki-Xylouri-%CE%9D%CE%AF%CE%BA%CE%B7-%CE%9E%CF%85%CE%BB%CE%BF%CF%8D%CF%81%CE%B7-101343443288861/?fref=ts

ΑΦΗΣΤΕ ΜΙΑ ΑΠΑΝΤΗΣΗ

Please enter your comment!
Please enter your name here

Αυτός ο ιστότοπος χρησιμοποιεί το Akismet για να μειώσει τα ανεπιθύμητα σχόλια. Μάθετε πώς υφίστανται επεξεργασία τα δεδομένα των σχολίων σας.